Αόρατοι τροχονόμοι

Όταν διασχίζω τους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας με το αυτοκίνητο, όταν περπατάω στα πεζοδρόμια, ή μάλλον όταν προσπαθώ και στις δύο περιπτώσεις, πάντα σκέφτομαι το ίδιο πράγμα. "Που είναι οι τροχονόμοι αυτής της πόλης;".
Εκτός από το δρόμο που ανοίγουν στους διάφορους μεγαλόσχημους, εκτός από τις διασταυρώσεις που τους στήνουν κάθε πρωί και μεσημέρι δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Και στις διασταυρώσεις μάλλον παρατηρητές είναι γιατί με το κόκκινο θα περάσουν μερικοί "βιαστικοί" και όταν αποφασίζουν να αναλάβουν δράση ως δια μαγείας μπλοκάρει η κίνηση. Εξαίρεση αποτελεί χρόνια τώρα ο παραδοσιακός τροχονόμος του κόμβου της Αγίας Βαρβάρας!

Τα τελευταία χρόνια φαίνεται όλες οι μοτοσικλέτες της Αστυνομίας χρησιμοποιούνται για την καταστολή, ομάδες "Ζ" και "ΔΙΑΣ", παρά για την περιπολία στους ταλαιπωρημένους δρόμους, την ρύθμιση της κυκλοφορίας καθώς και τον έλεγχο των παράνομων σταθμεύσεων. Πόσο καιρό έχουμε να δούμε μοτοσικλετιστή τροχονόμο; Γιατί άραγε;
Ένα άλλο ερώτημα είναι που πήγαν οι ποδηλάτες τροχονόμοι-αστυνομικοί που είδαμε κατά την διάρκεια του Μαραθώνιου δρόμου στους Ολυμπιακούς το 2004; Τους θυμάστε;
Ιστορικό κέντρο, Πλάκα, Μοναστηράκι, Γκάζι, Πεδίο του Άρεως, πλατείες και πεζόδρομοι που η παρουσία της Αστυνομίας γίνεται μόνο με αυτοκίνητα. Γιατί;

Περιμένουμε μόνο από τις κάμερες να συλλάβουν τους παραβάτες. Και τα αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια ποιός θα τα "συλλάβει"; Τα διπλοπαρκαρισμένα ποιός θα τα απομακρύνει;
Μιλάμε για ποιότητα ζωής και πρόληψη. Πως θα γίνει όταν όλα τα μέτρα αφορούν μόνο την καταστολή;

Και μια ερώτηση-πρόταση προς τον πολλά υποσχόμενο νέο δημοτικό σύμβουλο Γιώργο Αμυρά.
Θα κυκλοφορούν οι Δημοτικοί Αστυνομικοί στην Αθήνα με ποδήλατα ή θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τα αυτοκίνητα της Δημοτικής Αστυνομίας σταθμευμένα στις πλατείες και στους πεζόδρομους (Ερμού, Διονυσίου Αρεοπαγίτου...) ή διπλοπαρκαρισμένα (Αγίου Κωνσταντίνου...);

---
Η πρώτη εικόνα είναι το μοναδικό στο είδος του βιβλίο έρευνας του Μιχάλη Αρβανιτόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού Μοτοσυκλετισμού. Στο εξώφυλλο απεικονίζεται ένα μοτοσικλετιστής αστυνομικός, μάλλον τροχονόμος, με φόντο την Ακρόπολη.

Η δεύτερη εικόνα είναι από διαφημιστική καταχώρηση της Harley-Davidson για την αστυνομικές μοτοσικλέτες της τη δεκαετία του '30. Μιλάει για την πρόληψη των ατυχημάτων. Την καταχώρηση βρήκα εδώ.
---
Στο εξωτερικό υπάρχει η Ένωση Ποδηλατιστών αστυνομικών (IPMBA) με ιστορία από το 1880!
...

Δελτίο Τύπου της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων ενεργοποιείται εδώ και δυο χρόνια σε ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της καθημερινής ζωής στη γειτονιά. Ζητήματα όπως η καθαριότητα και η φροντίδα της περιοχής, η συρρίκνωση και υποβάθμιση των ελεύθερων χώρων, η ηχορρύπανση, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας και η συνεχής παρουσία ειδικών δυνάμεων στην περιοχή με ρίψη χημικών, διαρκείς και αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και χυδαίες προκλήσεις που όχι μόνο δε λύνουν προβλήματα, αλλά δημιουργούν. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη δολοφονία του μαθητή Αλ. Γρηγορόπουλου από την αστυνομία τον προηγούμενο Δεκέμβρη.

Τις τελευταίες μέρες σε μία γελοία όσο και επικίνδυνη επίδειξη ισχύος στην περιοχή μας οι Ειδικές Δυνάμεις σε συνδυασμό με μονάδες δέλτα κλπ. οργώνουν τα Εξάρχεια προσάγοντας στο τμήμα άτομα που απλώς κυκλοφορούν ή πίνουν το ποτό τους, εκφοβίζοντας και υβρίζοντας χυδαία ανθρώπους κάθε ηλικίας και δη γυναίκες χωρίς κανένα προκάλυμμα. Η κατάσταση την οποία συνεχίζει και εντείνει η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση εις «επίδειξη έργου» έχει δημιουργήσει συναισθήματα αγανάκτησης σε κατοίκους και ανθρώπους που κυκλοφορούν και εργάζονται στα Εξάρχεια, που εμποδίζονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Πέρα από το γεγονός ότι οι κινήσεις αυτές προσβάλλουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, σε τελική ανάλυση ακυρώνουν τη συλλογική προσπάθεια αλλαγής των όρων της καθημερινής μας ζωής με ένα κλίμα αποδιοργάνωσης και εκφοβισμού που καλλιεργούν. Αποδεικνύεται έτσι περίτρανα ότι οι αστυνομικές δυνάμεις καμία υπηρεσία δεν προσφέρουν στους πολίτες των Εξαρχείων όταν καλούνται να επέμβουν για καθημερινές κλοπές,για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα ή όταν γίνονται καταγγελίες για εμπόριο ναρκωτικών, επικαλούμενες το «άβατο» το οποίο πολύ εύκολα προσπερνούν όταν κατεβαίνουν ως κομάντο σε «θεαματικές ενέργειες» που (συν)ταράσσουν τη ζωή της γειτονιάς.

Θέλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια να κάνουμε τα Εξάρχεια ζωντανή, ανθρώπινη και βιώσιμη γειτονιά, με πράσινο, φροντίδα, καθαριότητα, ελεύθερους χώρους και με συνεχείς δραστηριότητες πολιτισμού και συνεύρεσης, θέλουμε τα Εξάρχεια να συνεχίσουν να είναι μια γειτονιά ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικής δράσης. Δεν θα δεχθούμε, λοιπόν, κλίμα εκφοβισμού από οποιαδήποτε κατεύθυνση, πολύ περισσότερο από το κράτος, και επειδή βαρεθήκαμε τα παχιά λόγια προχωρούμε σε στήριξη και δημοσιοποίηση δικαστικής καταγγελίας κατοίκου που συμμετέχει στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας και δέχθηκε χυδαία λεκτική επίθεση από διμοιρία ΜΑΤ στην οδό Μεσολογγίου όταν τους ζήτησε να σταματήσουν τη χυδαιολογία και τις προκλήσεις απέναντι σε νεαρούς. Το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε επίσης σε μηνύσεις για τα χημικά, καθώς και σε άλλες μορφές διαμαρτυρίας, ώστε να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τις κινήσεις μας σε όλα τα επίπεδα, για τη διεκδίκηση και προστασία των κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

Καλούμε όλες και όλους:

*Σε συμμετοχή και στήριξη συναυλίας μαθητικών μουσικών συγκροτημάτων από σχολεία της γειτονιάς στην πλατεία Εξαρχείων, την Παρασκευή 23/10 το απόγευμα
*Σε μαζικό μοίρασμα του κειμένου μας και ενημέρωση της γειτονιάς το Σάββατο 24/10, 12.00, στη λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου
*Σε πορεία διαμαρτυρίας από την πλατεία Εξαρχείων προς τη Βουλή την Πέμπτη 29/10, 6μ.μ.

>>>Αναδημοσίευση από το http://exarchia.pblogs.gr/
... ... ...

Υποκρισία...

Σχεδόν κάθε πρωί κατεβαίνω από την Σοφοκλέους. Περνάω μπροστά από το Χρηματιστήριο και τις μεγάλες τράπεζες, δίπλα από την κρεαταγορά και τα μαγαζάκια με τα τυροκομικά. Κατόπιν αφού περάσω την Αθηνάς και τη Σωκράτους φτάνω στη διασταύρωση με τη Μενάνδρου.
Εκεί κάθε πρωί, με μικρές δυστυχώς εναλλαγές, αντικρίζω το πιο λυπηρό θέαμα της ζωής μου. Εξαθλιωμένους ανθρώπους, "καμένους" ναρκομανείς, πρεζάκια, "βαποράκια" άσπρα, μαύρα, κίτρινα, λαθρομετανάστες, άστεγους με τα χαρτόκουτά τους.
Στο τέλος της Σοφοκλέους πριν την Πειραιώς περνάω από την "επιβλητική" κλούβα της αστυνομίας.
Τι κάνει εκεί αυτή η κλούβα ποτέ δεν το κατάλαβα.
Είκοσι μέτρα πριν, ένα στενό μετά, οπουδήποτε σε ακτίνα ελάχιστων μέτρων από αυτήν "τρυπιούνται" άνθρωποι και μένουν σωριασμένοι κάτω στο δρόμο. Σε οπτική επαφή με τους αστυνομικούς γίνεται το νταλαβέρι. Κι αυτοί τι κάνουν; Ή μάλλον τι μπορούν να κάνουν; Η Δημοτική Αστυνομία, δύο τετράγωνα από το Δημαρχείο, είναι ανύπαρκτη. Δεν ξέρω αν αργότερα εμφανίζονται κι αν κάνουν κάτι (τι;) αν και σε ποιους να δώσει κλήσεις για στάθμευση.
Το θέμα μου όμως είναι τι κάνει η αστυνομία γιατί η δουλειά της είναι μεν να "καθαρίσει" το εμπόριο και τη διακίνηση των ναρκωτικών πράγμα όμως που και ο ποιο χαζός ξέρει ότι ΔΕΝ γίνεται με την στημένη κλούβα.
Πιστεύω λοιπόν ότι αντί για κλούβες καλύτερο θα ήταν να στείλουν ένα, δύο ασθενοφόρα για να δώσουν πραγματική βοήθεια. Στην Ελβετία μοιράζουν καθαρές σύριγγες και αφού πάρεις τη δόση σου είναι δίπλα σου για να προλάβουν τη στραβή. Αφού θα τρυπηθεί ο άνθρωπος τουλάχιστον να έχει την ευκαιρία να γυρίσει πίσω κι όχι να γίνεται κουρέλι στο δρόμο.
Μιλάω για πρόληψη, φροντίδα, στήριξη κι όχι καταστολή ξανά και ξανά.
Για όλα αυτά και για άλλα πολλά ούτε κουβέντα δεν ακούστηκε τις τελευταίες μέρες.
Πέρα από την οικονομική κρίση υπάρχει η ανθρωπιστική ή ανθρώπινη κρίση.
Μπορεί το 30% που ΔΕΝ ψήφισε να περνάει στα ψιλά των μεταεκλογικών συζητήσεων. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό το ποσοστό. Η ανθρώπινη εξαθλίωση και η ανύπαρκτη κοινωνική υποστήριξη σίγουρα είναι ένα από αυτούς.
Για να δούμε τι θα δούμε στις μέρες που έρχονται.

---///---\\\---

Δεν πάμε καλά... κεφάλαιο ??? (άστα να πάνε)

Είσαι, λέει, γκρινιάρης και έχεις κολλήματα...
Όχι, δεν είμαι γκρινιάρης... κορόιδο είμαι γιατί κάποιοι δίπλα μου το παίζουν "τρελοί", πατάνε πάνω στο σβέρκο μου και δεν μιλάω...

Περιστατικό χθεσινοβραδινό που με τρέλανε (για άλλη μια φορά και μυαλό δεν βάζω...).
Βρισκόμαστε σε ωραίο πεζόδρομο (πεζόδρομος, ο δρόμος που συνήθως ΔΕΝ περνάνε αυτοκίνητα και ΑΝΗΚΕΙ στους πεζούς!)...
Καθόμαστε παρέα στο ωραίο μας τραπεζάκι, στον πεζόδρομο(!), απολαμβάνοντας τις μπιρίτσες μας. Ήταν μια όμορφη βραδιά η χθεσινή και η διάθεσή μας αρκετά χαλαρή.
Ώσπου... εμφανίζεται SUV (τζιποειδές όχημα κατάλληλο για ήπιες εκτός δρόμου διαδρομές ή αναρρίχηση πεζοδρομίων αλλά και δύσβατων πεζόδρομων!) με ταχύτητα ιδιαίτερα υψηλή, κορνάροντας (για να παραμερίσουν οι άχρηστοι που έκλειναν το διάβα του στην ειδική διαδρομή "πεζόδρομος 14") και με τα αλάρμ αναμμένα (ελληνιστί: φώτα στάθμευσης!!!).
Σταμάτησε δίπλα μας (πριν από μας κι όχι μετά από μας - ευτυχώς!), έσβησε τη μηχανή (άγιος άνθρωπος και οικολόγος), άφησε τα αλάρμ αναμμένα ακριβώς μπροστά στα μάτια μας (ε, να φτιάξουμε λίγο μια ατμόσφαιρα!) και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση.
ΣΩΣΤΟΟΟΣ!
Φυσικά και έχουμε μείνει άλαλοι και άχρωμοι σαν τα κεράκια της Λαμπρής πλην του πορτοκαλιού χρώματος από τα αναβοσβήνοντα αλάρμ (ατμόσφαιρα!).
Στο τρίλεπτο εμφανίζεται περίπολο της Δημοτικής Αστυνομίας (έκπληξη και δέος το πόσο γρήγορα εμφανίστηκαν!) και ξεκίνησαν την συγγραφή μιας ωραιότατης κλήσης!
Να και κάτι που λειτουργεί ψελλίσαμε μεταξύ μας...
Αλλά... πόσο λάθος κάναμε... γιατί...
Εμφανίστηκε ο οδηγός του οχήματος (ο οικολόγος και τόσο ευγενικός άνθρωπος!) κραδαίνοντας σακούλες στα χέρια και ωρυόμενος προς το περίπολο...
"Δεν βλέπεις ΡΕ ότι έχω τα αλάρμ αναμμένα;!;!;!... τι γράφεις εκεί ΡΕ... Ούτε ένα λεπτό δεν σταμάτησα... Τόλμα να γράψεις και θα σου πω ΕΓΩ..."
Ενδιάμεσα στις προαναφερόμενες φράσεις και στρεφόμενος προς όλους εμάς έβριζε τους πάντες και τα πάντα - όχι τα συμπαθή ζωάκια, τα άλλα πάντα εννοούσε - ζητώντας την συμπαράστασή μας στο δίκαιο αγώνα του ενάντια στην κρατική αδιαλλαξία και φασιστική αστυνομοκρατία.
Ο τύπος δεν έπαιζε εκείνη την ώρα κάποιο ρόλο για να γλιτώσει την κλήση.
Ήταν τόσο πεπεισμένος ότι ΔΕΝ έκανε τίποτα παράνομο για να εισπράξει μια κλήση.
Ο πεζόδρομος είναι για να κινείται με το αυτοκίνητό του και μάλιστα εύκολα και γρήγορα.
Το να σταματάει όπου και όποτε θέλει, ανάβοντας απλά τα αλάρμ, είναι δικαίωμά του αδιαπραγμάτευτο.

Το αστείο λοιπόν στην όλη αυτή κατάσταση (που δυστυχώς είναι τόσο καθημερινή) ήταν ότι τελικά κλήση ΔΕΝ πήρε και υπήρξαν, όχι κάποιοι, πολλοί από τους τριγύρω μου που ήταν υπέρ του.
Τρελά πράγματα...

...~~~...~~~...~~~...

Μεγάλο παπί!!!

Εάν ισχύει το όνομα "Μεγάλο Παπί", όπως αναφερόταν στο χτεσινό πρωτοσέλιδο του Βήματος, υπάρχει κάποιος στην ΕΛ.ΑΣ που έχει μεγάλα κέφια. Θεός!!!
Εάν βγήκε από την εφημερίδα τότε υποκλίνομαι!

... ... ...

O κύριος Ηλίας της ΓΑΔΑ!

Γεγονός πραγματικό όπως μου το εξιστόρησε ο γιος μου.

Συνέβη έξω από την ΓΑΔΑ, χθες, κατά την διάρκεια της καθιστικής διαμαρτυρίας των μαθητών.
Η συγκέντρωση των μαθητών εξελισσόταν ήρεμα μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκαν οι κουκουλοφόροι (από που;) κι άρχισαν οι πετροδακρυγονοπόλεμοι. Αφού τους απώθησαν τα ΜΑΤ οι μαθητές παρέμειναν στο κατάστρωμα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας συνεχίζοντας την καθιστική διαμαρτυρία. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ο κύριος Ηλίας. Ποιός είναι ο Κύριος Ηλία; Ήταν ο διοικητής και υπεύθυνος αξιωματικός της αστυνομικής δύναμης. Κάλεσε όσους αστυνομικούς ήθελαν να μιλήσουν με τους μαθητές να κατέβουν από τα σκαλιά της ΓΑΔΑ που ήταν παραταγμένοι και να πλησιάσουν.
Έτσι και έγινε. Οι μαθητές βρέθηκαν να συνομιλούν με τους πλήρως εξοπλισμένους αστυνομικούς και να ανταλλάσσουν απόψεις. Άγουγαν από τους ίδιους τους αστυνομικούς πόσο άσχημα νιώθουν (όχι όλοι οι αστυνομικοί, και το παραδέχθηκαν αυτό) όταν πρέπει να ακολουθήσουν εντολές και να στραφούν εναντίον τους. Άκουσαν αυτούς που αν και πτυχιούχοι βρέθηκαν στην αστυνομία από ανάγκη βιοπορισμού και αποκατάστασης.
Δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο προμελετημένη κίνηση ήταν αυτή εκ μέρους του κυρίου Ηλία. Συγκρίνοντάς την όμως με τα μούτρα του διοικητή του αστυνομικού τμήματος της Κυψέλης όταν του έδινε η κοπέλα τα λουλούδια, ακόμη και με τα μούτρα των ασφαλιτών που πλάκωναν το μαθητή, ξέρω ότι είναι το μόνο θετικό που άκουσα αυτές τις μέρες.
Μπορεί αυτή η κίνηση να είναι μια απάντηση στο ερώτημα που ακούγεται "επιτέλους τι αστυνομία θέλουμε"; Πάντως τα παιδιά μας που βρίσκονταν εχθές στην ΓΑΔΑ εισπράξανε κάτι θετικό.

Ένα άσχετο περιστατικό αλλά πιστεύω ότι δένει.

Την Κυριακή μετά την δολοφονία του Αλέξη και τα επεισόδια στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, μια πρόγευση όσων ακολούθησαν, περνούσαμε μπροστά από το αστυνομικό τμήμα της Καλλιδρομίου. Όπως ήταν φυσικό υπήρχαν δεκάδες αστυνομικοί. Υπήρχε ένα νεαρός όπου κάτι κλώτσαγε αμέριμνος με τα χέρια στις τσέπες. Υποθέσαμε ότι θα ήταν κάποιο νεράντζι. Πλησιάζοντας είδαμε ένα κρεμμύδι. Έκπληκτοι τον κοιτάξαμε και αναρωτηθήκαμε πως μπορεί να βρέθηκε το κρεμμύδι εκεί.
Η απάντηση του ήταν μοναδική. "Δακρυγόνο!".

... ... ...

Ε όχι και ληγμένα!

Εάν η φωτογραφία που μου έφτασε είναι όντως από δακρυγόνο που χρησιμοποιήθηκε αυτές τις μέρες δείχνει πως ο σωστός ο νοικοκύρης την ΠΡΟΛΗΨΗ την έχει μελετήσει σε βάθος δεκαετιών! Ευκαιρία να καθαρίσουν το στοκ. Αν και είναι απορίας άξιον μετά από τις τόσες επεμβάσεις της αστυνομίας κάθε χρόνο πως περίσσεψαν δακρυγόνα με ημερομηνία λήξης το 1978; Με τους τόνους τα προμηθεύονται;

Επειδή όμως η αλήθεια πρέπει να λέγεται από τις τελευταίες φωτογραφίες των επεισοδίων φαίνεται ξεκάθαρα ότι τα δακρυγόνα μας είναι φρέσκα αν και δεν ξέρω πόσο σωστά βιολογικά μπορεί να είναι. Με ημερομηνία παρασκευής 1/2007, όπως αναγράφεται στην συσκευασία δώρου, είναι σίγουρα φρεσκότατα!

Ας σταματήσει πλέον αυτή προβοκάτσια εναντίον της αστυνομίας μας. Ούτως ή άλλως τα καταφέρνουν να αμαυρώνουν την εικόνα τους μόνοι τους.

Με τις υγείες μας!