The Most Honest Three Minutes In Television History

...

H 6η δόση!

...

Φτάνει ο ρομαντισμός του παρελθόντος. Ας έρθει επιτέλους ο νεορομαντισμός του αύριο!

Θέλω να ξέρω εάν τα καταφέρουμε κάποτε να σκεφτούμε το μέλλον μας. Σαν πολίτες, σαν χώρα, σαν πρόσωπα. Εάν καταφέρουμε να κάνουμε την αναγωγή στο μέλλον. Πρόβλεψη των τάσεων και των συνθηκών, με στοιχεία γνώσης του παρελθόντος.
Έγραφα πριν μέρες σε ένα σχόλιο στο blog του xasodikis: "Δεν θα ζήσουμε ξανά το 1930 αλλά ένα νέο 2030 με ταχύτερα εξελισσόμενες καταστάσεις. Μέχρι το 1930 το καζάνι σιγόβραζε μέχρι να πεταχτεί το καπάκι. Πιστεύω ότι μέχρι το 2030 οι εκρήξεις θα είναι στιγμιαίες και έντονες με μεγαλύτερες συνέπειες."

Παραδοσιακές ενέργειες και δράσεις που είχαν νόημα στο παρελθόν -γιατί είχαν ιδεολογική βάση και κοινωνική στήριξη- είναι πλέον ξεπερασμένες στο σήμερα, πόσο δε μάλλον στο αύριο. Η χθεσινή απεργία καθώς και η 48ωρη που ακολουθεί των δημοσιογράφων όπως και όλες αυτές οι στάσεις εργασίας τελικά τι πετυχαίνουν; Τι προτείνουν αυτοί που τις κινητοποιούν εκτός από το να απορρίπτουν μόνο τα πάντα σε όφελος παλιών βολικών καταστάσεων;

Οι εφημερίδες θα κυκλοφορήσουν την Παρασκευή αντί του Σαββατοκύριακου. Τα κανάλια θα εκπέμψουν πρόγραμμα με τις διαφημίσεις τους κανονικά. Απλά δεν θα υπάρχουν φρέσκιες ειδήσεις τοπικού ενδιαφέροντος μόνο. Οι ειδήσεις θα κυκλοφορούν φρέσκιες μέσα από τα διεθνή ειδησεογραφικά μέσα είτε από τα δορυφορικά είτε από το διαδίκτυο. Ακόμα και ο καιρός που μας ενδιαφέρει άμεσα έχει 24ωρη ανανέωση στα δεκάδες meteo-site.
Οι τράπεζες έκλεισαν για 48 ώρες αλλά οι δόσεις των δανείων και τα χρέη μας θα πρέπει απλά να πληρωθούν μια άλλη μέρα. Δεν έπαψαν να ισχύουν. Δεν θα μειωθούν έστω ένα μικρό ποσό γιατί η τράπεζα δεν σε εξυπηρέτησε για 2 μέρες.

Μικρά και καθημερινά παραδείγματα που δείχνουν πόσο άκαιρες και άκυρες είναι αυτές οι πεπαλαιωμένες ενέργειες. Η φαντασία που λείπει και τα χαρισματικά πρόσωπα που απουσιάζουν θα έφερναν τις νέες ριζοσπαστικές θέσεις για το αύριο.
Απεργεί η τράπεζα; Να κατέβει και το site με τις διαδικτυακές συναλλαγές. Πόσοι είναι αυτοί που περιμένουν στις ουρές και δεν συναλλάσσονται μέσω των υπηρεσιών του διαδικτύου; Οι μεγάλες επιχειρήσεις με τον κύριο όγκο συναλλαγών ή οι απλοί μισθωτοί-συνταξιούχοι;
Να πονέσει το Yπουργείο Oικονομικών; Να του στερήσουμε τα έσοδα ενός μήνα μη πληρώνοντας καμία υποχρέωση μας. Αντίστοιχα να μην πληρώσει κανείς τη δόση δανείου για ένα μήνα.
Ακρίβεια στα προϊόντα; Να μην μπει κανείς για μία εβδομάδα σε σούπερ μάρκετ.
Φανταστείτε να μην πληρώναμε για ένα μήνα, όλοι, μα όλοι το ρεύμα; (Κάτι που ήδη κάνουν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες!) Θα μας έκοβαν το ρεύμα σε όλους; Είναι αυτός ένας δυναμικός τρόπος για την μείωση της τιμής;

Η καθημερινή έλλειψη μετρητών και η άρνηση κυκλοφορίας χρήματος είναι το μόνο που θα πονέσει το σύστημα. Η απεργία είναι απλά μια βόλτα στην εξοχή, εφόσον ότι είναι να παραχθεί παράγεται τις υπόλοιπες μέρες. Είναι μια μέρα που οι εργοδότες δεν εκταμιεύουν αλλά κερδίζουν.
Ότι έγινε στο παρελθόν πέρασε και καλώς έγινε... τότε!
Το αύριο είναι μπροστά μας και το σήμερα το ζούμε τώρα!
Φτάνει ο ρομαντισμός του παρελθόντος. Ας έρθει επιτέλους ο νεορομαντισμός του αύριο!

Όσο για το κλασικό πλέον θέαμα των επεισοδίων σε κάθε πορεία πόσο θετικό θα ήταν εάν οι αστυνομικοί μάζευαν τους κουκουλοφόρους -συναδέλφους τους- και δεν πετούσαν δεκάδες δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης;
Πόσο διαφορετική θα ήταν η εικόνα εάν η αστυνομία περιφρουρούσε την όποια πορεία από τους κουκουλοφόρους -δες πως το κάνω χρόνια τώρα και με λένε ΚΝΑΤ- αντί να επιδιώκει την βίαιη διάλυσή της;
Αλλά ποιός θέλει πραγματικά κόσμο στο δρόμο να διαμαρτύρεται;
...

Τα 5π ενάντια στα 5α...

Έχουν περάσει δύο μέρες από τον πρώτο γύρο των εκλογών και έχουν πλέον ειπωθεί σχεδόν τα πάντα. Η μεγάλη συζήτηση όμως στρέφεται γύρω από το εντυπωσιακό 7+% του συνδυασμού "Επιμένουμε Αθήνα" του Γιώργου Αμυρά. Όλοι οι μετά Χριστόν προφήτες δημοσιογράφοι βρήκαν νέο αίμα να ρουφήξουν.

Οι περισσότεροι γύρω μου αισθάνονται ανέλπιστη αισιοδοξία και ευφορία ξεπερνώντας την πρώτη έκπληξη. Πολλοί από αυτούς ομολογούν ότι δεν γνώριζαν την ύπαρξη καν του συνδυασμού πριν τις εκλογές. Η δικιά μου "γνωριμία" έγινε όταν άκουσα Σάββατο πρωί σε ραδιοφωνικό σταθμό συνέντευξη του Γιώργου Πανόπουλου, υποψήφιου δημοτικού συμβούλου με τον συνδυασμό. Αρκετοί γνωστοί μου όταν τους ανέφερα το θέμα αποστασιοποιήθηκαν λέγοντας το "ποιός, αυτός από την τηλεόραση;" και άλλαζαν συζήτηση. Τολμώ να πω ότι εάν υπήρχε περισσότερη ενημέρωση (πως όμως και από που όταν όλα τα μέσα ασχολούνται μόνο με τα γνωστά γεροντικά σχήματα;!) θα υπήρχε και μεγαλύτερη συμμετοχή οπότε το 7+% θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Απέναντι στα 5π του "Επιμένουμε Αθήνα", πεζοδρόμια - πράσινο - ποδήλατα - πάρκιν - πολιτισμός, κοντράρουν πιεστικά τα 5α, αβεβαιότητα - αδιαφορία - απελπισία - αηδία - αγανάκτηση. Προσπάθεια από τη μία πλευρά, αποχή από την άλλη. Δυστυχώς τα μεγάλα ποσοστά της αποχής δημιουργήθηκαν μέσα από πολλών χρόνων πολιτικής κομματικής κοροϊδίας. Η επιστροφή στις κάλπες ξανά είναι δύσκολο έργο γιατί η δυσπιστία πλέον έχει μετατραπεί σε απαξίωση (άλλο ένα βαρύ α).

Ο Αμυράς με την παρέα του άνοιξαν την πόρτα και ο ίδιος προσωπικά έχει "αναλάβει" την προσπάθεια να δείξει ότι υπάρχει το νέο και διαφορετικό που τόσος κόσμος ψάχνει. Θα τα καταφέρει; Πιστεύω πως ναι. Αρκεί να μην απογοητευτεί και εγκαταλείψει μόλις μπλέξει στα γρανάζια του μηχανισμού.

...

Ον Λάιν Κόμεντι

Αστεία πράγματα! Δεν παίζονται ο ΓΑΠ και οι σύμβουλοί του...
Φιάσκο η ζωντανή επικοινωνία του ΓΑΠ με τους νέους με ερωτήσεις που θα ανέβαιναν στα FB και Twitter.
Δύο σχεδόν ώρες με ΜΟΝΟ 5-6 ερωτήσεις!!!!!! Δύο από FB και δύο από Twitter...
Ένα λεπτό η ερώτηση και άπειρο χρόνο o μονόλογος αερολογία-απάντηση!
Δεν είναι προεκλογική περίοδος και δεν είσαι στην αντιπολίτευση. Δεν θα κάνεις πράγματα μόνο αλλά υποτίθεται ότι έχεις ήδη κάνει κάτι. Τι είναι αυτό; Μπορούμε να το ακούσουμε επιτέλους;

Περιγράψτε μας πως θα ζούσατε εσείς έναν μήνα με 592€.

Μιλάς σε νέους που έχουν πρόβλημα επιβίωσης τώρα και κανένα ορατό μέλλον για αύριο.

Όλοι οι Έλληνες νέοι ρωτάνε γιατί να μείνουν στην Ελλάδα! Εγώ αναρωτιέμαι γιατί να γυρίσω στην Ελλάδα! Πείτε μου ένα καλό λόγο;

Σου λένε "Φεύγω..." και απαντάς πως πέρασες στην ξενιτιά ΕΣΥ. Ξανθόπουλος με Καζαντζίδη on line!
Βαρέθηκα και επιβεβαιώθηκα που δεν παρακολούθησα την διακαναλική γιατί ήταν μια από τα ίδια χάλια.
...

Αμνοερίφια!

Ή αλλιώς "Ζώντα Ζώα"...
Είναι το μπαλονάκι σκέψης που αναβοσβήνει πάνω από το κεφάλι των πολιτικών όταν απευθύνονται σε μένα, σε σένα, σε όλους μας.
Είναι εκπληκτικό αυτό το παιχνίδι που παίζεται συνέχεια σε βάρος μας.
Θα ψηφίσεις τον Α κερδίζει ο Β. Θα ψηφίσεις τον Β θα κερδίσει ο Γ και ούτω καθεξής.
Δεν υπάρχει πλέον απλή επιλογή. Όλα και όλοι είναι εμπλεκόμενοι και αλληλένδετοι με κάτι άλλο από αυτό που πρεσβεύουν. Όλοι είναι έτοιμοι να ρουφήξουν σαν τις σκνίπες ότι διαφορετικό εμφανιστεί. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο το αλλοιώνουν και το χαλάνε. Να μην αλλάξει κάτι. Όλο τα ίδια και τα ίδια.
Παρόλα αυτά θα ψηφίσω πιστεύοντας ότι η επιλογή μου δεν θα με απογοητεύσει.
Ελπίδα πάντα και ίσως κάτι, κάποτε γίνει με τον άλλο τρόπο, τον καλό!
...

Κυρ Δήμαρχε, γιατί να σε ψηφίσω;

Δεν ανήκω στους δικούς σας αλλά ούτε και στους άλλους. Ανήκω στους κατοίκους της Αθήνας που από επιλογή τους μένουν στο κέντρο και το αγαπούν.
Θα ζήσω με τα σκουπίδια που παραδοσιακά θα δημιουργήσουν εορταστικά βουνά την παραμονή των Χριστουγέννων. θα ξενυχτήσω από τον θόρυβο των παρανομούντων ξενυχτάδικων. Θα πληρώσω δημοτικά τέλη για τον Δήμο. Εσύ;
Παρόλα αυτά προσωπικά πιστεύω στην δύναμη της ψήφου και μέχρι την τελική ώρα θα ελπίζω, δεν μπορώ ακόμα να προσδιορίσω το γιατί. Πείτε όμως και μια αλήθεια για να πιστέψω σε σένα.

Πως θα απαγκιστρώσεις το Δήμο από τα δίχτυα του κυβερνητικού κρατισμού;
Πως θα υλοποιήσεις το πρόγραμμα όταν στα περισσότερα θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις εμπλέκονται υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες εκτός Δήμου;

Θα βγεις με τους υπαλλήλους του Δήμου στο δρόμο για να τους παροτρύνεις να κάνουν σωστά την δουλειά τους. Σωστά. Θα απολύσεις τους μη παραγωγικούς; Μπορείς; Τι θα τους πεις όταν θα απεργήσουν ζητώντας αυξήσεις και προσλήψεις συμβασιούχων για τις σκουπιδιάρες; Μέχρι τώρα οι νυν δήμαρχοι στάθηκαν στο πλευρό τους λέγοντας ότι σωστά απεργούν για να πιέσουν το κακό κράτος που δεν δίνει επιδοτήσεις στους δήμους.
Πως θα βοηθήσεις τους άστεγους και τους εξαρτημένους από ουσίες σαν Δήμος όταν πρέπει να εμπλακούν τα υπουργεία υγείας και αστυνόμευσης; Τις βρώμικες νησίδες στις λεωφόρους ποιός θα τις φροντίσει; Τους δρόμους και τα πάρκα ποιός θα φωτίσει σωστά; Την κατεστραμμένη και ηχορυπαρή άσφαλτο ποιός θα την βελτιώσει;
Για τα παλιά διατηρητέα και μη σπίτια που καταρρέουν γύρω μας λόγω εγκατάλειψης και υψηλού κόστους αναπαλαίωσης ποιός θα ασχοληθεί πραγματικά; Μπορεί ο Δήμος να παρέμβει στο ιδιοκτησιακό καθεστώς με αφορμή την επικινδυνότητα και την απειλή της δημόσιας υγείας; Ο Δήμος και οι υπηρεσίες του τι μπορούν πραγματικά να αναλάβουν; Με ποιούς πόρους και με ποιό προγραμματισμό;
Μπορεί ο Δήμος να στήσει μονάδα παραγωγής ενέργειας, π.χ. στον Βοτανικό παράλληλα με την κατασκευή του γηπέδου, με την καύση των απορριμμάτων όπως γίνεται σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις;

Τι θα ζητήσουμε και από ποιόν;
Ποιό είναι το όραμά σας για αυτή την πόλη;
Γιατί να σας επιλέξουμε;

...

Παράσταση για ένα ρόλο σε εθνική μετάδοση!

Σήμερα το βράδυ θέλω δεν θέλω θα βγω έξω.
Ίσως ο απώτερος σκοπός της σημερινής συνέντευξης ή μάλλον του σκηνοθετημένου μονολόγου του πρωθυπουργού, να είναι η τόνωση της νυχτερινής ζωής μιας δύσκολης ημέρας όπως είναι η Δευτέρα.

Ποιός ο λόγος και τι τρόπος, ποιά η πραγματική αξία ή η ανάγκη για το σημερινό πολιτικό και δημοσιογραφικό σόου;
Ποιά η αγωνία των καναλιών να συμμετάσχουν στην σημερινή παράσταση;
Η αγωνία του πολιτικού πριν τις εκλογές κατανοητή. Αυτή και μόνο. Αν και τεχνηέντως παραπλανά την κοινή γνώμη απομακρύνοντας την από την μόνη και μία αλήθεια των δημοτικών εκλογών βαφτίζοντάς τες δημοψήφισμα για την μέχρι τώρα πορεία της.
Η αγωνία των καναλιών ποιά να είναι; Η ανάγκη να μοιραστούν την όποια τηλεθέαση; Μάλλον όχι γιατί τι να την κάνουν. Λεφτά από διαφήμιση δεν θα εισπράξουν. Συμπαίκτες λοιπόν στο πολιτικό παιχνίδι. Πλάτες στο σύστημα που κάθε μέρα χάνει από την όποια αξία του καθώς και την αξία μεταπώλησης μέσα από τα κανάλια τους.

Ένα τελευταίο reality που θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον εάν το κοινό θα μπορούσε να ψηφίσει την παραμονή ή όχι των παιχτών. Πολιτικού και δημοσιογράφων.
...

Περί μνημονίου!

...

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει.

Του Δημήτρη Καμπουράκη, protagon.gr
...

Tyranny & liberty!

When the people fear their government, there is tyranny...
When the government fears the people, there is liberty!

Thomas Jefferson

- - - - - - -

Salesmanship & the government

--- --- ---

HOW TO SELL TOOTHBRUSHES

The kids filed back into class Monday morning. They were very excited. Their weekend assignment was to sell something, then give a talk on productive salesmanship.

Little Sally led off: "I sold girl scout cookies and I made $30," she said proudly, "My sales approach was to appeal to the customer's civil spirit and I credit that approach for my obvious success."

"Very good," said the teacher.

Little Jenny was next:

"I sold magazines," she said, "I made $45 and I explained to everyone that magazines would keep them up on current events."

"Very good, Jenny," said the teacher…

Eventually, it was Little Johnny's turn.

The teacher held her breath...

Little Johnny walked to the front of the classroom and dumped a box full of cash on the teacher's desk. "$2,467" he said.

"$2,467!" cried the teacher, "What in the world were you selling?"

"Toothbrushes," said Little Johnny.

"Toothbrushes!" echoed the teacher, "How could you possibly sell enough tooth brushes to make that much money?"

"I found the busiest corner in town," said Little Johnny, "I set up a Dip & Chip stand and gave everybody who walked by a free sample."

They all said the same thing, "Hey, this tastes like dog shit!"

Then I would say, "It is dog shit. Wanna buy a toothbrush?"

"I used the governmental approach of giving you something shitty for free, and then making you pay to get the shitty taste out of your mouth."

--- --- ---

Παρ' ολίγο να σας πάρω στα σοβαρά και να τρελαθώ...

Με όλα όσα έχω ακούσει και το άγχος μου και την αγωνία μου τα είχα.
Έλεγα ότι ναι μεν είναι ευκαιρία η κρίση για ένα νέο ξεκίνημα, ένα κάποιο συμμάζεμα της χώρας μας. Άκουγα και για την αναδιάρθρωση του Δημοσίου, τις περικοπές και τις ανακατατάξεις. Άκουγα για τον εξορθολογισμό των δαπανών, άκουγα, άκουγα και τι δεν άκουγα. Και αγχώθηκα συνειδητοποιώντας το μέγεθος και την δυσκολία της εφαρμογής όλων των αλλαγών. Αλλά η ελπίδα δεν πεθαίνει ποτέ, ούτε καν τελευταία!
Μέχρι χθες το βράδυ...

Μέσα στην χαζοκουβέντα της μπίρας έπεσε η τρομερή ατάκα από φίλο που εργάζεται σε μεγάλο και με πρωταγωνιστικό ρόλο στην επόμενη μέρα του νέου κράτους υπουργείο. Υπάρχει υπάλληλος χειριστής φωτοτυπικού! Ναι! Ναι! Και μάλιστα εμφανίζεται στην θέση του, προφανώς δίπλα στο φωτοτυπικό, για δύο ώρες κάθε μέρα. Μετά εξαφανίζεται.
Έκπληξη καμία γιατί έτσι ξέραμε ότι λειτουργεί το σύστημα. Στην ερώτηση μας τι γίνεται τώρα με τις νέες αλλαγές, αν άλλαξε κάτι, δεχθήκαμε την επόμενη τρομερή ατάκα. Δουλεύουμε πιο χαλαρά τώρα ή μάλλον δεν πολυδουλεύουμε! Ο νοών νοήτω!
Εάν τα υπουργεία που είναι ο άμεσα ελεγχόμενος χώρος των υπουργών συνεχίζουν τα ίδια και τα ίδια, εάν η Βουλή που κι αυτή είναι χώρος ελεγχόμενος των πολιτευτών συνεχίζει τα ίδια και τα ίδια πείτε μου σας παρακαλώ πως θα αλλάξει κάτι σε αυτή τη χώρα;
Με την μείωση των συντάξεων και τις αρπαγές από τον υπαλληλάκο θα αλλάξουν τα πράγματα;

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα σε διάφορες υπηρεσίες έχω εξυπηρετηθεί θα έλεγα άψογα και μου έκανε εντύπωση. Θεώρησα ότι ξεκίνησε όντως κάτι να αλλάζει.
Μήπως τελικά το πράγμα πράγματι βρωμάει από το κεφάλι και εκεί θα μείνει η βρώμα για πάντα;
Μήπως η κεντρική εξουσία είναι τόσο διεφθαρμένη και αναξιόπιστη που θα παραμένει για πάντα το βαρίδιο που θα μας τραβάει στο βυθό;
Υπάρχει τελικά το Δημόσιο των λίγων βολεμένων και το Δημόσιο των υπολοίπων που κουβαλάν την ρετσινιά χωρίς να τους πρέπει;
Υπάρχει τελικά ελπίδα πραγματικά ή τσάμπα αγχώνομαι και κοντεύω τρελαθώ;

... ... ...

Πήγα, είδα, κάθισα, βαρέθηκα ή μάλλον σιχάθηκα και έφυγα...

Ίσως να είναι το χειρότερο συναίσθημα όλης μου της ζωής. Ίσως και το πιο επικίνδυνο. Αλλά νομίζω ότι η άρνηση της ύπαρξής του και η προσπάθεια μετονομασίας του σε κάτι άλλο άσχετο και ανώδυνο είναι χειρότερη. Και σαφώς πιο επικίνδυνη.

Αυτό που αισθάνομαι όλες αυτές τις μέρες τις εξελίξεις, κοινωνικές και προσωπικές, είναι τελικά μια απίστευτη βαρεμάρα.
Η κατάληξη μιας διαρκούς επίπονης προσπάθειας τόσων χρόνων, από το σχολείο μέχρι τώρα, με μότο ότι "πρέπει να ξεβολευόμαστε για να είμαστε πάντα καλύτεροι". Για να εισπράξουμε πλέον τα μείον, τα "όλοι φταίμε", την ακύρωση της γενιάς μας, την αγωνία των παιδιών μας, την επίσημη αναισθησία και παραλυσία του συστήματος ή μάλλον όλων των μέχρι τώρα γνωστών συστημάτων.
Καμιά πίστη πλέον σε πολιτική, σε ομάδες, σε σχέδια, σε όνειρα...

Ξεκινάω κάθε μέρα με δυσκολία και με το γιατί σαν πρώτη σκέψη...
Πεταγόμουνα στον ύπνο μου για να σημειώσω την όποια ιδέα μου έσκαγε, μην την ξεχάσω, να φύγω μια ώρα νωρίτερα από το σπίτι για να την υλοποιήσω και με θράσος να την πουλήσω.
Τώρα... ποιά ιδέα... για ποιάν αγορά... ποιο κέφι...
Είναι όντως το τέλος; Είναι όντως η εγκατάλειψη;
Είναι ο φόβος που τα καλύπτει όλα;
Είναι που τα όπλα μου είναι παλιά και δεν ταιριάζουν στα νέα πεδία μάχης που ανοίγονται μπροστά μου;
Το αστείο... θα πρέπει να συνεχίσω για ακόμα 15-20 χρόνια ακόμα έτσι!
Αν δεν αποφασισθούν άλλα όρια συνταξιοδότησης!

Φώναζα, πολεμούσα, διαμαρτυρόμουνα, ανήκα, προσπαθούσα, έβαζα στόχους και πάντα είχα την πίστη ότι θα τα καταφέρω.
Κανείς δεν "βλέπει ορίζοντα", δεν οραματίζεται για τα επόμενα χρόνια. Κανείς από αυτούς που θα έπρεπε να το κάνουν. Καμιά ανάσταση πλέον.
Πρέπει εγώ να φανταστώ το αύριό μου όταν ακόμα δεν ξέρω το σήμερά μου με όλα τα αναδρομικά χρέη που μου εφευρίσκουν.

Γι αυτό πλέον μπορώ κι εγώ να πω ότι τα βαρέθηκα όλα, όλους, τα πάντα και τα κοάλα!
Τι θα κάνω; Πως θα πορευτώ;
Απλά και καθημερινά...
Έτσι λέω... αρκεί να συμφωνούν κι αυτοί, κι εκείνοι και οι άλλοι!

YΓ Την Παρασκευή ξεκινάει τις Πανελλαδικές ο μικρός μου γιος.
Η προσπάθεια του τεράστια αλλά η αγωνία του για το αύριο ακόμη μεγαλύτερη. Εμείς φτάσαμε εδώ και ζοριζόμαστε για το τέλος. Αυτοί πως να ξεκινήσουν; Με τι κέφι; Με τι ελπίδες; Σε ποιό σύστημα;
... ... ...

Ο λαϊκισμός και υποκρισία προηγούνται...

Φοροδιαφεύγουν οι γιατροί του Κολωνακίου!

Πόσο πιασάρικος τίτλος!
Το λες και γεμίζει το στόμα σου!
Βάζεις και μερικά νούμερα και νάτη η είδηση που θα κλείσει το στόμα του απελπισμένου και κακοπληρωμένου μισθωτού ή συνταξιούχου πριν προλάβει να διαμαρτυρηθεί για την αρπαγή του ευρώ, που δεν έχει, για το μπάλωμα της οικονομίας.
Κλέφτες οι μεγαλογιατροί του Κολωνακίου. Όχι όλοι οι γιατροί που ιδιωτεύουν αλλά αυτοί του Κολωνακίου. Έχει άλλη βαρύτητα το Κολωνάκι. Οι γιατροί του Ψυχικού ή της Κηφισιάς δεν έχουν καμία σχέση με το θέμα. Το Κολωνάκι είναι η γιάφκα των επικίνδυνων μεγαλοκλεφτών του κράτους. Αυτοί είναι που σου τα παίρνουν, χωρίς να το καταλάβεις, από σένα τον ταλαίπωρο ασθενή.
Γιατί ο ασθενής τρέχει στους γιατρούς του όποιου Κολωνακίου και όχι στο Ε.Σ.Υ. θα μας το απαντήσει κάποιος;
Γιατί ΔΕΝ περνάνε ΟΛΕΣ οι ιατρικές δαπάνες στην δήλωση της εφορίας θα μας το απαντήσει κάποιος;
Γιατί να μην περνάνε ΟΛΕΣ οι δαπάνες στην δήλωση, με την ανάλογη ελάφρυνση έστω με την επιστροφή του ΦΠΑ, έτσι ώστε να μπορεί να γίνει η πραγματική διασταύρωση στοιχείων;
Γιατί να μην δίνονται αποδείξεις σε κάθε συναλλαγή μας με αναφορά του ΑΦΜ της επιχείρησης αλλά και του πελάτη;
Πόσο μαύρο χρήμα θα σταματήσει να κυκλοφορεί στην αγορά;
Το θέλουμε αυτό;
Θέλει η κυβέρνηση να προειδοποιήσει την αγορά για επιδρομή φοροελέγχων και απλά οι γιατροί του Κολωνακίου είναι ο τίτλος του έργου;

Αλήθεια πόσες αποδείξεις από ιατρικά ή άλλα γενικά έξοδα, αποδείξεις που έχει απαιτήσει ο κάθε υπουργός στις καθημερινές του συναλλαγές, μπορεί να παρουσιάσει αύριο στο σύνολό του το Υπουργικό Συμβούλιο;
Να δω τους υπουργούς με αποδείξεις από ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, ταβέρνες, ταξί, γιατρούς πάσης ειδικότητας και περιοχής, ηλεκτρονικούς, επικοινωνιολόγους, ρουχάδες, παπουτσήδες, κομμώτριες και από πάσης φύσης έξοδα "παράστασης", αποδείξεις ενοικίων, κοινοχρήστων και βάλτε ότι άλλο σκεφτεί ο καθένας μας!
Να μας δείξουν πόσα πραγματικά έσοδα είχαν, πόσα πραγματικά έξοδα έκαναν και πως φορολογήθηκαν στο καθαρό ποσό που προέκυψε από τη διαφορά εσόδων-εξόδων.
Να μας εξηγήσουν πως τα καταφέρνουν και τα βγάζουν. Γιατί εμένα δεν μου δικαιολογείται σαν επαγγελματικό έξοδο, σαν έξοδο "παράστασης", ούτε το ρούχο που πρέπει να αγοράσω έτσι ώστε να παρουσιαστώ σε πελάτη μου με αξιοπρεπή εμφάνιση, ούτε το ταξί ή η βενζίνη ή το εισιτήριο ή τα διόδια που πρέπει να πληρώσω για να πάω, ούτε καν το έξοδο του κινητού τηλεφώνου που χρειάζομαι για να επικοινωνήσω.

Να δω επιτέλους το έργο, την πράξη και όχι μόνο την παράσταση!
... ... ...

Θεατές ενός ακόμα κακού ριμέικ...

Όλη μου η ζωή είναι γεμάτη από εικόνες που επαναλαμβάνονται συνεχώς αλλάζοντας μόνο ο τρόπος προβολής και η τεχνική επεξεργασία του υλικού.
Από ασπρόμαυρες σε σέπια, στις πρώτες έγχρωμες και τελευταία σε ψηφιακές...
Από το '60 στο '70 στο '80 στο '90 στο 2000 και τον 21ο αιώνα και ξανά τα ίδια προχωρώντας στο '10...

Αστυνομία παντού σε όλες τις παραλλαγές. Μόνη της ή μαζί με το στρατό πριν κάποια χρόνια... Επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα, κλοπές όπλων, εκρηκτικοί μηχανισμοί, τρομοκρατία - πάει πακέτο με την αστυνομία -, προβοκάτορες, μυστικοί και φανεροί, με κουκούλες ή όχι, αστυνομία σε παράταξη στο κέντρο της πόλης, αστυνομικοί ταμπουρωμένοι στα στενά της πόλης, αστυνομικοί που πάντα θέλουν το καλό μας αλλά που πάντα κάτι στραβώνει και τις τρώμε για το καλό μας...

Πολιτικοί παντού κι αυτοί εναλλασσόμενοι και ουχί εξελισσόμενοι. Πολιτικοί που καταγγέλλουν... που αλληλοκαταγγέλλονται... που αλληλουποστηρίζονται... που όλα τα ξέρουν και που όλα τα ανακαλύπτουν ξαφνικά κατόπιν εορτής, που πάντα έλειπαν όταν έγιναν τα κακά, που πάντα είναι παρόντες στα καλά, που θα καθαρίσουν την κόπρο του Αυγείου αλλά μπα, που θα περιορίσουν το Δημόσιο αλλά μπα 2, σκοπιές και Σκόπια, διεκδικητές κάθε μορφής εξουσίας εθνικής, οικονομικής, κομματικής. Αποστάτες της ζωής...

Έλλειψη πολιτικής από παντού. Η ίδια ξύλινη γλώσσα, οι ίδιοι μηχανισμοί, οι ίδια υποσχεσεολογία, τα ίδια έργα - μόνο δρόμοι και γεφύρια που ποτέ δεν θα τα δω ολοκληρωμένα -, τα ίδια ονόματα, οι ίδιοι και οι ίδιοι...

Έλλειψη παιδείας από παντού... Το σημαντικότερο όλων. Η αρχή των πάντων. Η εκπαίδευση που έγινε πλέον και δια βίου. Ας πιάσει κάποιος την αρχή του νήματος και μετά ας μιλήσει για τη μέση, τη διάρκεια και το τέλος.

Τα ίδια και τα ίδια, ξανά και ξανά...
Πόσο να αντέξεις και να αισιοδοξείς;

Πλησιάζει ο Νοέμβρης, ο Δεκέμβρης...
Λες; Α, μπα 3!
... ... ...

Δελτίο Τύπου της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων

Η Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων ενεργοποιείται εδώ και δυο χρόνια σε ζητήματα που αφορούν την ποιότητα της καθημερινής ζωής στη γειτονιά. Ζητήματα όπως η καθαριότητα και η φροντίδα της περιοχής, η συρρίκνωση και υποβάθμιση των ελεύθερων χώρων, η ηχορρύπανση, οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας και η συνεχής παρουσία ειδικών δυνάμεων στην περιοχή με ρίψη χημικών, διαρκείς και αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και χυδαίες προκλήσεις που όχι μόνο δε λύνουν προβλήματα, αλλά δημιουργούν. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη δολοφονία του μαθητή Αλ. Γρηγορόπουλου από την αστυνομία τον προηγούμενο Δεκέμβρη.

Τις τελευταίες μέρες σε μία γελοία όσο και επικίνδυνη επίδειξη ισχύος στην περιοχή μας οι Ειδικές Δυνάμεις σε συνδυασμό με μονάδες δέλτα κλπ. οργώνουν τα Εξάρχεια προσάγοντας στο τμήμα άτομα που απλώς κυκλοφορούν ή πίνουν το ποτό τους, εκφοβίζοντας και υβρίζοντας χυδαία ανθρώπους κάθε ηλικίας και δη γυναίκες χωρίς κανένα προκάλυμμα. Η κατάσταση την οποία συνεχίζει και εντείνει η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση εις «επίδειξη έργου» έχει δημιουργήσει συναισθήματα αγανάκτησης σε κατοίκους και ανθρώπους που κυκλοφορούν και εργάζονται στα Εξάρχεια, που εμποδίζονται στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Πέρα από το γεγονός ότι οι κινήσεις αυτές προσβάλλουν την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, σε τελική ανάλυση ακυρώνουν τη συλλογική προσπάθεια αλλαγής των όρων της καθημερινής μας ζωής με ένα κλίμα αποδιοργάνωσης και εκφοβισμού που καλλιεργούν. Αποδεικνύεται έτσι περίτρανα ότι οι αστυνομικές δυνάμεις καμία υπηρεσία δεν προσφέρουν στους πολίτες των Εξαρχείων όταν καλούνται να επέμβουν για καθημερινές κλοπές,για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα ή όταν γίνονται καταγγελίες για εμπόριο ναρκωτικών, επικαλούμενες το «άβατο» το οποίο πολύ εύκολα προσπερνούν όταν κατεβαίνουν ως κομάντο σε «θεαματικές ενέργειες» που (συν)ταράσσουν τη ζωή της γειτονιάς.

Θέλουμε να συνεχίσουμε την προσπάθεια να κάνουμε τα Εξάρχεια ζωντανή, ανθρώπινη και βιώσιμη γειτονιά, με πράσινο, φροντίδα, καθαριότητα, ελεύθερους χώρους και με συνεχείς δραστηριότητες πολιτισμού και συνεύρεσης, θέλουμε τα Εξάρχεια να συνεχίσουν να είναι μια γειτονιά ελεύθερης έκφρασης και δημιουργικής δράσης. Δεν θα δεχθούμε, λοιπόν, κλίμα εκφοβισμού από οποιαδήποτε κατεύθυνση, πολύ περισσότερο από το κράτος, και επειδή βαρεθήκαμε τα παχιά λόγια προχωρούμε σε στήριξη και δημοσιοποίηση δικαστικής καταγγελίας κατοίκου που συμμετέχει στην Επιτροπή Πρωτοβουλίας και δέχθηκε χυδαία λεκτική επίθεση από διμοιρία ΜΑΤ στην οδό Μεσολογγίου όταν τους ζήτησε να σταματήσουν τη χυδαιολογία και τις προκλήσεις απέναντι σε νεαρούς. Το επόμενο διάστημα θα προχωρήσουμε επίσης σε μηνύσεις για τα χημικά, καθώς και σε άλλες μορφές διαμαρτυρίας, ώστε να μπορέσουμε να υποστηρίξουμε τις κινήσεις μας σε όλα τα επίπεδα, για τη διεκδίκηση και προστασία των κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων.

Καλούμε όλες και όλους:

*Σε συμμετοχή και στήριξη συναυλίας μαθητικών μουσικών συγκροτημάτων από σχολεία της γειτονιάς στην πλατεία Εξαρχείων, την Παρασκευή 23/10 το απόγευμα
*Σε μαζικό μοίρασμα του κειμένου μας και ενημέρωση της γειτονιάς το Σάββατο 24/10, 12.00, στη λαϊκή αγορά της Καλλιδρομίου
*Σε πορεία διαμαρτυρίας από την πλατεία Εξαρχείων προς τη Βουλή την Πέμπτη 29/10, 6μ.μ.

>>>Αναδημοσίευση από το http://exarchia.pblogs.gr/
... ... ...

Είμαι ο 33885...

...και είμαι καλά!
Ή αλλιώς ο ένας προς 399 άλλους υποψήφιους...
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Περισσότερο μου άρεσε που μπήκα στην διαδικασία να εμπλακώ, έστω και με αυτό τον τρόπο, στα "κοινά"...
Αισθάνθηκα ότι έβαλα ένα κόκκο άμμου σε μια τεράστια γυάλα που κάποτε όμως θα πρέπει να έχει προοπτικές να γεμίσει.
Με μεγαλύτερη προσμονή θέλω να δω τη συνέχεια αντίστοιχων κινήσεων.

...|...

Υποκρισία...

Σχεδόν κάθε πρωί κατεβαίνω από την Σοφοκλέους. Περνάω μπροστά από το Χρηματιστήριο και τις μεγάλες τράπεζες, δίπλα από την κρεαταγορά και τα μαγαζάκια με τα τυροκομικά. Κατόπιν αφού περάσω την Αθηνάς και τη Σωκράτους φτάνω στη διασταύρωση με τη Μενάνδρου.
Εκεί κάθε πρωί, με μικρές δυστυχώς εναλλαγές, αντικρίζω το πιο λυπηρό θέαμα της ζωής μου. Εξαθλιωμένους ανθρώπους, "καμένους" ναρκομανείς, πρεζάκια, "βαποράκια" άσπρα, μαύρα, κίτρινα, λαθρομετανάστες, άστεγους με τα χαρτόκουτά τους.
Στο τέλος της Σοφοκλέους πριν την Πειραιώς περνάω από την "επιβλητική" κλούβα της αστυνομίας.
Τι κάνει εκεί αυτή η κλούβα ποτέ δεν το κατάλαβα.
Είκοσι μέτρα πριν, ένα στενό μετά, οπουδήποτε σε ακτίνα ελάχιστων μέτρων από αυτήν "τρυπιούνται" άνθρωποι και μένουν σωριασμένοι κάτω στο δρόμο. Σε οπτική επαφή με τους αστυνομικούς γίνεται το νταλαβέρι. Κι αυτοί τι κάνουν; Ή μάλλον τι μπορούν να κάνουν; Η Δημοτική Αστυνομία, δύο τετράγωνα από το Δημαρχείο, είναι ανύπαρκτη. Δεν ξέρω αν αργότερα εμφανίζονται κι αν κάνουν κάτι (τι;) αν και σε ποιους να δώσει κλήσεις για στάθμευση.
Το θέμα μου όμως είναι τι κάνει η αστυνομία γιατί η δουλειά της είναι μεν να "καθαρίσει" το εμπόριο και τη διακίνηση των ναρκωτικών πράγμα όμως που και ο ποιο χαζός ξέρει ότι ΔΕΝ γίνεται με την στημένη κλούβα.
Πιστεύω λοιπόν ότι αντί για κλούβες καλύτερο θα ήταν να στείλουν ένα, δύο ασθενοφόρα για να δώσουν πραγματική βοήθεια. Στην Ελβετία μοιράζουν καθαρές σύριγγες και αφού πάρεις τη δόση σου είναι δίπλα σου για να προλάβουν τη στραβή. Αφού θα τρυπηθεί ο άνθρωπος τουλάχιστον να έχει την ευκαιρία να γυρίσει πίσω κι όχι να γίνεται κουρέλι στο δρόμο.
Μιλάω για πρόληψη, φροντίδα, στήριξη κι όχι καταστολή ξανά και ξανά.
Για όλα αυτά και για άλλα πολλά ούτε κουβέντα δεν ακούστηκε τις τελευταίες μέρες.
Πέρα από την οικονομική κρίση υπάρχει η ανθρωπιστική ή ανθρώπινη κρίση.
Μπορεί το 30% που ΔΕΝ ψήφισε να περνάει στα ψιλά των μεταεκλογικών συζητήσεων. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό το ποσοστό. Η ανθρώπινη εξαθλίωση και η ανύπαρκτη κοινωνική υποστήριξη σίγουρα είναι ένα από αυτούς.
Για να δούμε τι θα δούμε στις μέρες που έρχονται.

---///---\\\---

Έκλογοδιλήμματα!

Τα καταφέραμε τελικά να φτάσουμε στο σημείο το πραγματικό δίλημμα αυτών των εκλογών να είναι "εάν θα ψηφίσουμε ή όχι" αντί του "τι θα ψηφίσουμε"!

Μέρες τώρα όποτε συζητάμε για τις επερχόμενες εκλογές τα ίδια ερωτήματα γυρνάνε αναπάντητα πάνω ή μέσα στα κεφάλια μας.
Μεγάλη η απογοήτευση και η απελπισία από ανθρώπους που μια ζωή η ψήφος στις εκλογές αποτελούσε το μεγαλύτερο αγαθό της κοινωνικής τους ύπαρξης.
Γιατί ας μην ξεχνάμε ποτέ - αν και μάλλον αυτό έχουν επιδιώξει - το να εξασκείς το δικαίωμα του να εκλέγεις τους αντιπροσώπους ΣΟΥ στη Βουλή είναι το πρώτο και κυρίαρχο δικαίωμά σου σαν πολίτη αλλά και σαν ανθρώπινης οντότητας.
Το δυστύχημα λοιπόν είναι ότι τελικά φτάσαμε στα χαμηλότερα σκαλιά όπου η απαξίωση των θεσμών συνάμα με την καθημερινή αγανάκτηση καταλήγουν στην αδιαφορία και την αποποίηση των πάντων.

Πως να πείσεις κάποιον ότι ΠΡΕΠΕΙ να ψηφίσει για την δημοκρατία, για το μέλλον, για τον κοινό σκοπό που είναι η σωστή λειτουργία της ίδιας της κοινωνίας, όταν ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ Α ΨΗΦΙΣΕΙΣ;

Δεν μου πάει να ΜΗΝ ψηφίσω γιατί ακόμα σκέφτομαι την τόση λαχτάρα όταν έριξα το πρώτο μου ψηφοδέλτιο. Ακόμα θυμάμαι πόσο δυνατός αισθανόμουν όταν άκουγα εκείνα τα αποτελέσματα γιατί ήξερα ότι ήταν και η δική μου ψήφος εκεί.
Θέλω να έχω το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να βγω αύριο στους δρόμους για να φωνάξω υπέρ ή κατά ή οτιδήποτε γιατί έχω ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΟΥ.

...............................................................

Ξύλινη γλώσσα... Οδηγίες χρήσης!

Αρκετά χρόνια πριν (πόσα?!) είχε πέσει στα χέρια μου το εγχειρίδιο ενός αμερικάνικου κολλεγίου - ένα από αυτά που από τα θρανία του περνάνε οι μελλοντικοί πολιτικοί όλου του πλανήτη - για την σωστή χρήση του πολιτικού λόγου. Μιλάμε για την "ξύλινη γλώσσα" των ημερών μας.
Το απλό σκεπτικό του πολιτικού λόγου είναι να μπορεί ο πολιτικός να μιλάει λέγοντας... τίποτα! Αλλά με τρόπο δυναμικό και στομφώδη! Για να μην μπαίνει όμως στη σφαίρα του φανταστικού ψάχνοντας τι να πει (δεν είναι εύκολο να μπορεί να σκεφτεί... τι να μην πει!) δημιουργήθηκε ένας πίνακας που λύνει την γλώσσα.

Ο εν λόγω πίνακας αποτελείται από 4 στήλες με τυχαίες εκφράσεις. Ο αριθμός των αράδων μπορεί να αυξομειώνεται ανάλογα με την ικανότητα χρήσης του από τον εκάστοτε πολιτικό. Αυτός το μόνο που έχει να κάνει είναι να δημιουργεί προτάσεις χρησιμοποιώντας μία φράση, σε τυχαία σειρά, από κάθε στήλη κάθε φορά. Οι συνδυασμοί είναι χιλιάδες και το νόημα πάντα ίδιο... Η απόλυτη παπαρολογία!

Το εν λόγω εγχειρίδιο πολλές φορές είχα αναφέρει σε συζητήσεις αλλά δεν είχα κρατήσει έστω ένα αντίγραφό του. Σήμερα λοιπόν έφτασε μέσω mail η ελληνική εκδοχή του.
Στο site όπου αναφέρεται ως πηγή του εν λόγω πίνακα αναφέρει ότι ξεκίνησε από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες σαν εργαλείο από τα κομματικά όργανα. Πολύ μικρή σημασία έχει αυτό πλέον στην εποχή μας. Εδώ υπάρχουν πολυεθνικές εταιρείες που σαν απόλυτο εγχειρίδιο μάρκετινγκ χρησιμοποιούν το κόκκινο βιβλίο του μεγάλου τιμονιέρη, του Μάο!

...___...___...