Τρίτη, Ιουνίου 21, 2011

Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2011

Ανένταχτη και υπερήφανη...

Στο κέντρο της Αθήνας περπατώντας στην Κολοκοτρώνη, βλέπεις εκατέρωθεν του δρόμου τα παρατημένα πολλά παλιά κτήρια. Κοσμήματα παλαιάς κοπής πολλά από αυτά ή απλά εμπορικά που εγκαταλειμμένα από τους συνταξιούχους εμπόρους περιμένουν κι αυτά να καταρρεύσουν. Νομίζω ότι αυτή την εικόνα της κατάρρευσης δεν την συναντάς αλλού τόσο έντονη. Τα ιστορικά κέντρα των πόλεων συνήθως είναι όλα ανασκευασμένα και λειτουργικά. Στην Αθήνα το αντίθετο. Εγκατάλειψη και έντονη η μυρωδιά της σήψης.

Έγραφα πριν τις δημοτικές αλλά και όταν ανακοινώθηκαν τα υπερμέτρα για την διάσωση του κέντρου αλλά ακόμα δεν έχει φανεί κάτι αισιόδοξο στον ορίζοντα.
Παρ' όλη την κίνηση με φρέσκα μαγαζάκια που ξεφυτρώνουν στους πεζόδρομους, τα αυτοκίνητα ξεπετάγονται από παντού και το βράδυ καταλαμβάνουν κάθε σημείο του πλακόστρωτου. Κανένας έλεγχος. Το βράδυ ο Δήμος ξεκουράζεται.

Σ' ένα από αυτά τα εγκαταλειμμένα κτήρια έχει βρει στέγη, και μάλιστα πρώτη θέση, μια πανέμορφη γάτα. Φουντωτή και πανέμορφη αγναντεύει από ψηλά όποιον περνάει από κάτω. Μόλις την κοιτάξεις είναι έτοιμη να αρχίσει κουβέντα!

Μπορεί τα νέα ζευγάρια που τόσο επιθυμούν Δήμος και κυβέρνηση, να μην έχουν ξεκινήσει για ανεύρεση κατοικίας στο κέντρο. Οι μόνιμοι τετράποδοι κάτοικοί του όμως το απολαμβάνουν!

...

Πέμπτη, Ιουνίου 16, 2011

Watch Me Move at Barbican Art Gallery

[Looney Tunes] Duck Amuck (1953) from Arnaud TISSEYRE on Vimeo.


The Barbican Art Gallery in London has devoted its summer show to a celebration of animation, from The Lumière Brothers to The Simpsons.
...

Τρίτη, Μαΐου 31, 2011

Kaiser Chiefs - Little Shocks



Το νέο άλμπουμ αναμένεται το καλοκαίρι!
Οι Kaiser Chiefs επανέρχονται με νέο ήχο...
...

Πέμπτη, Μαΐου 26, 2011

Σχεδιάζουμε την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας...


Για να έχουμε μέλλον αντάξιο και καλύτερο των ένδοξων χρόνων που ζήσαμε μέχρι τώρα!
Δεν γνωρίζω εάν είναι υποκατάστημα ή τα κεντρικά γραφεία. Η λιτή επιγραφή πάντως είναι εκεί.
...

Παρασκευή, Μαΐου 20, 2011

Αφού δεν έχει κάτι νέο να μας πει, καλύτερα να μην μας πει τίποτα.


Τα σχόλια και οι σχολιασμοί για τη δήλωση-πρόταση του Νιόνιου ως προς το θέμα των λαθρομεταναστών του κέντρου της Αθήνας, καθώς και κάθε ερμηνεία-παρερμηνεία έχουν κατακλύσει τα μέσα.

Προσπαθώντας να κάνω μια άλλη ανάγνωση της ιστορίας αναγνωρίζω ότι ο τόπος μας στερείτε πλέον από φρέσκα μυαλά νέων ανθρώπων. Μυαλά με όραμα για το σήμερα. Ας μην πιάσουμε ακόμα το αύριο, σε αντίθεση με τα κυβερνητικά μέτρα που θα αποδώσουν σε κάποια χρόνια, γιατί θα κλάψουμε πολύ.
Άνθρωποι μιας κάποιας αναγνώρισης, με πρόσβαση στα μέσα και στο δημόσιο λόγο, προσπαθούν να εκφέρουν προτάσεις για το αύριο. Και δεν είναι μόνο ο Νιόνιος. Δυστυχία; Απελπισία; Κατέχουν όντως αυτοί τη σοφία ως μεγαλύτεροι, με αγώνες στην πλάτη τους, φορείς οραμάτων που μεγάλωσαν γενιές; Ίσως ναι, αλλά σίγουρα όχι πάντα. Και σίγουρα όχι όλοι.

Οι δηλώσεις του Νιόνιου μου θύμισαν τους στίχους του σε παράφραση...
Αφού δεν έχει κάτι νέο να μας πει, καλύτερα να μην μας πει τίποτα.

... ... ...

Δευτέρα, Μαΐου 16, 2011

Για τους μαθητευόμενους Δημάρχους και Κυβερνώντες γενικά...

Όσοι μιλάνε για λύσεις και θέλουν να λειτουργήσουν ή καλύτερα να επαναλειτουργήσουν το κέντρο της Αθήνας να έρθουν και να κατοικήσουν εδώ. Να σταματήσουν να επισκέπτονται το κέντρο και μετά να πηγαίνουν στα σπιτάκια τους στα προάστια. Να φέρουν τα παιδιά τους στα σχολειά του κέντρου. Να ψωνίσουν από το μαγαζάκι του κέντρου που θα είναι γείτονάς τους.


Ο δήμαρχος, ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Α, Β, Γ ας δώσουν αυτοί το παράδειγμα. Μετά ας μιλήσουν από θέση γνώστη και ας δώσουν όποια κίνητρα θέλουν για να επιστρέψει ο κόσμος μαζί τους στο κέντρο. Και φυσικά δεν εννοώ να κατέβουν στο Κολωνάκι και στη Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Υπάρχουν εκπληκτικά αρχοντικά στην Πατησίων, στην Αριστοτέλους, στην Πλατεία Βικτώριας. Να μην πούμε για την Αχαρνών δίπλα στον Άγιο Παντελεήμονα. Και σε τιμές ευκαιρίας.


Τολμάνε να το κάνουν;

Φυσικά και όχι. Δυστυχώς.

...

Τετάρτη, Μαΐου 11, 2011

Hyundai Accent 3D projection mapping

New thinking. New Possibilities. Hyundai Accent

::Kuala Lumpur, Malaysia, 120+ crew members, 6 hd projectors, 10 hd cameras, 6 cranes, 4 months production, 1 stuntman, 1000+ live event audience

Horizontal and vertical 3D video projection, a hanging car, a stuntman, great graphics, an amazing result: New thinking. New Possibilities. Hyundai Accent

2011 Directed / Designed / Animated / Music Production / Composition / by bread communications with flipevil
...

Παρασκευή, Μαΐου 06, 2011

Το Χαμόγελο του Παιδιού εξέπεμψε SOS



Το επίπεδο παροχής φροντίδας, η πρόληψη, η εκπαίδευση των παιδιών είναι ένδειξη της ποιότητας μιας κοινωνίας. Είναι ένδειξη ευαισθησίας της κοινωνίας καθώς έτσι δημιουργεί τις σωστές και κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη των αυριανών ενεργών πολιτών της.

Στην χώρα μας μεγάλο βάρος αυτής της προσπάθειας "σηκώνει" ο μη κερδοσκοπικός εθελοντικός σύλλογος Το Χαμόγελο Του Παιδιού. Ένα από τα "θύματα" της κρίσης και ο ίδιος εκπέμπει SOS και ζητάει τη βοήθεια όλων μας.

Μπορούμε να βοηθήσουμε όλοι. Ας το κάνουμε.
...

Πέμπτη, Μαΐου 05, 2011

Moleskine

The new video from studio Neue Big, directed by Virgilio Villoresi is freely inspired by the new Moleskine collections, a full set of tools (http://bit.ly/gD859D) for accompaniying your everyday and extraordinary experiences. 


Videomaker's comment: "The video was filmed with forced perspective and a number of small photographs have been employed to recreate scenes in depth of field. The actor finds himself in a world of photographs, miniature objects and in each scene he picks up an object from the new Moleskine collections (http://bit.ly/gD859D) that is camouflaged in the photographs.



Credits:
Creative Studio: Neue Big

Project management: Daniela Berto
Written,directed and performed by Virgilio Villoresi

Photography: Corrado Zacchi

Music: Giuseppe Facchinetti
Assistent director: Marco Puccini, Carlo Cossignani, Giulia Venturini and Alessandro Mensi (Gelatin man)

Scenography: Vivi Ponti, Virgilio Villoresi

Copy: Cosimo Bizzarri




Πολύ ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα προσέγγιση.
Πηγή: Adverblog
...

Χωρίς λόγια, σαν βουβή ταινία...

Σαν παιδί δεν μου πολυάρεσε. Ίσως να με φόβιζε και λίγο.
Αυτό το βλέμμα του τρελού με την βαθιά θλίψη σε αντίθεση με το ξέφρενο και αγωνιώδες τρέξιμο έφερναν πάντα ένα σφίξιμο στην καρδιά μου. Η εικόνα του καλού ανθρώπου που βρισκόταν πάντα στη μέση, πάντα σαν το θύμα της ζωής, άσχετα με τα αισιόδοξα φινάλε των ταινιών του, με απωθούσε. Ήταν μια εικόνα που έδειχνε την άλλη πλευρά της ζωής που στην παιδική μου ηλικία δεν ήθελα να ξέρω.
Ίσως και γι αυτό να μην ήμουν ένας από τους χιλιάδες φανατικούς του ΘΒ, του πράκτορα 000.

Απορούσα πάντα με τους φίλους μου που έβλεπαν μόνο το αστείο και όχι το δράμα. Την χαζή γκριμάτσα κι όχι το πονεμένο βλέμμα. Τον κλόουν κι όχι τον άνθρωπο. Ακόμα κι όταν, πριν από αρκετά χρόνια, ο γιος μου ανάμεσα στις αφίσες των διάφορων συγκροτημάτων έβαλε μια αφίσα του Βέγγου, απόρησα. Έβλεπα το βλέμμα του να φωτίζει όταν μιλούσε για αυτόν και τις ταινίες του. Ίσως τότε να κατάλαβα τι ήταν ο ΘΒ για τον κόσμο. Ήταν αυτό που χρειαζόταν ο κάθε άνθρωπος την κάθε του στιγμή. Το γέλιο και το δράμα, το δράμα και η κωμωδία, ο καθρέπτης των συναισθημάτων μας.

Θα μας λείψει κι ας υπάρχουν οι ταινίες του που θα παίζονται συνέχεια.
Θα μας λείψει ένα ακόμα ανθρώπινο φίλτρο στην απάνθρωπη κοινωνία μας.
Θα τρέχουμε σαν το Βέγγο αλλά Βέγγος δεν γίνεται κανένας μας.

...|...

Τετάρτη, Απριλίου 20, 2011

Ανάσταση για όλους!

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να πιστέψεις στην Ανάσταση;
Πόσο απλό και δυνατό είναι να ελπίζεις;
Πόσο ωραίο και γόνιμο είναι να κοιτάξεις βαθιά μέσα σου και να ζητήσεις συγχώρεση από τον ίδιο σου τον εαυτό;
Πόσο όμορφο είναι να κοιτάξεις με μάτια καθαρά την αγάπη που σου προσφέρεται και να την ανταποδώσεις;
Για κάθε άνθρωπο το Πάσχα συμβολίζει κάτι ιδιαίτερο και διαφορετικό.
Όχι απαραίτητα με την θρησκευτική έννοια...
Ανέκαθεν η άνοιξη ήταν αυτή που έφερνε το φως και την ζεστασιά...
Την αναγέννηση!

Εύχομαι ο καθένας μας να ζήσει την δική του Ανάσταση με αγαπημένους ανθρώπους!

~~~|~~~

Τρίτη, Μαρτίου 22, 2011

Απορώ γιατί αισιοδοξώ ακόμα...

Σε συνέχεια του πολύ αισιόδοξου κειμένου μου "Αισιοδοξώ γιατί ζω καθημερινά ωραία πράγματα"!
Να επισημάνω λοιπόν ότι, όπως μπορεί εύκολα να παρατηρήσει κάποιος αναγνώστης, όλα αυτά τα αισιόδοξα συνέβησαν σε μη δημόσιες, κρατικές υπηρεσίες. Όχι ότι έχω να προσάψω ιδιαίτερα αρνητικά για τις εν λόγω υπηρεσίες. Κάποια στραβά που μου συνέβησαν τα αποδίδω στη συνδιαλλαγή που ο ανθρώπινος παράγων προσθέτει τις καθημερινές μεταβλητές του. Στραβό ξύπνημα, πρωινή κίνηση, άσχημος καφές, μείωση μισθού, στραβός προϊστάμενος...

Αποφάσισα λοιπόν να περάσω από τους γιατρούς του ταμείου μου να μου γράψουν ένα σετ εξετάσεων προληπτικού ελέγχου (τσεκ απ). Να επισημάνω ότι το αγαπητό μου ταμείο αυξάνει σταθερά την εισφορά μου σ' αυτό, μέσα στην πραγματική οικονομική κρίση που ζούμε. Λόγω του ότι μέχρι τώρα δεν το έχω χρησιμοποιήσει, ευτυχώς, και λόγω ότι δεν περισσεύει ευρώ, τόσο που δίνω κάθε μήνα τι να περισσέψει, ξεκίνησα την ιατρική μου περιπετειούλα. Το ταμείο μου, όπως όλα τα ταμεία, έχει συνεργαζόμενους γιατρούς. Προφανώς τους έχει επιλέξει, δεν γνωρίζω το πως, και σε αυτούς απευθύνεσαι με το βιβλιάριό σου για να σε εξετάσουν και να γράψουν όποιες εξετάσεις κρίνουν απαραίτητες. Οι γιατροί οι συμβεβλημένοι και εγκεκριμένοι από το ταμείο, επαναλαμβάνω. Αφού λοιπόν σου γράψει ο γιατρός τις εξετάσεις, τι πρέπει να κάνεις; Να περάσεις από την επιτροπή των γιατρών του ταμείου. άλλοι γιατροί αυτοί συμβεβλημένοι και εγκεκριμένοι, να σου εγκρίνουν τις εξετάσεις που σου έγραψε ο άλλος γιατρός ο εγκεκριμένος από το ταμείο. Απίστευτο και όμως πραγματικό!

Δεν έχω πάει ακόμα στην επιτροπή αυτή. Με μεγάλη περιέργεια θέλω να δω πως αποφασίζουν εάν οι εξετάσεις που γράφει ένας συνάδερφός τους είναι σωστές ή όχι. Θα οπλιστώ με δόσεις αισιοδοξίας και υπομονής και βουρ στην επιτροπή.
Αισιοδοξώ ακόμη και ελπίζω να αισιοδοξώ και μετά!

...

Τετάρτη, Μαρτίου 09, 2011

Κλειστά 47 και είμαι καλά!!!






Τα χρόνια περνάνε και φεύγουν αλλά... έρχονται πάντα τα καλύτερα!
Αισιοδοξία και καθημερινή ευτυχία μετά από 47 χρόνια!
Καλά είναι!
Γεμάτος από ζωή που ζω και δεν θέλω να χάσω λεπτό της!
Γεμάτος από αγάπη που παίρνω και που θέλω να δίνω!
Δήμητρα, σύντροφος ζωής, της ζωής μας...
Νικόλας, Γιώργος, παιδιά με τη δικιά τους ζωή...
Γονείς, αδέρφια, τι μπορείς να πεις γι' αυτούς...
Φίλοι, πολλοί φίλοι...

Σας ευχαριστώ όλους για τα 47 υπέροχα χρόνια!

...|...

Τρίτη, Μαρτίου 08, 2011

O_Αειθαλής & διαφήμιση!



Ένεργή συμμετοχή του αειθαλή!


... ... ...

Πέμπτη, Μαρτίου 03, 2011

To σπάσιμο...

Ξεκινάς το πρωί για τη δουλειά σου. Η μέρα είναι γκρίζα, χειμωνιάτικη αλλά ο κρύος αέρας γεμίζει τα πνευμόνια σου και αισθάνεσαι τη ζωή μέσα σου.

Όταν βλέπεις το σπασμένο τζάμι στην πόρτα του αυτοκινήτου ακούς ταυτόχρονα και το ράγισμα στην καρδιά σου. Ακούς τους χτύπους από τα μηνίγγια σου σαν τύμπανα που λυσάνε. Αισθάνεσαι τα γόνατά σου να μην μπορούν να σηκώσουν το έξτρα βάρος που έπεσε άξαφνα στην πλάτη σου και που τσαλάκωσε το στομάχι σου σαν λεπτό ριζόχαρτο.
Ένα τόσο δα τζαμάκι. Κι όμως τα κρυσταλλάκια έχουν γεμίσει όλο το πίσω κάθισμα. Μερικά λάμπουν στο πεζοδρόμιο. Μηδαμινής αξίας όταν είναι όλα στη θέση τους σαν το όλον ενός τζαμιού. Ανεκτίμητης απωλεσθείσης αξίας όταν βρίσκονται πεταμένα ολόγυρά σου.

Μετά έρχεται η απορία. Γιατί;
Σκέφτεσαι και ξανασκέφτεσαι εάν είχες αφήσει κάτι που στάθηκε η αφορμή για την κλοπή. Κάτι ακριβό, όχι. Κάτι μικρό αλλά τραβηχτικό, όχι. Τίποτα. Τότε γιατί;
Γιατί το δικό μου; Γιατί;

Μετά έρχεται ο θυμός. Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Δεν έσπασε ένα τζαμάκι. Έσπασε η πίστη σου στην κοινωνία, στην ασφάλεια της πόλης σου, στην γειτονιά σου. Όλα αλλάζουν χρώμα και μορφή. Το γραφικό δρομάκι γίνεται επικίνδυνο. Ο εναλλακτικός πιτσιρικάς γίνεται επικίνδυνος και ύποπτος.
Αλλά...

Μετά τα πρώτα ανθρωποφάγα συναισθήματα παίρνεις την πρώτη καθαρή ανάσα και σκέφτεσαι. Πρώτα απ' όλα συνειδητοποιείς ότι βγαίνουν στην επιφάνεια σου όλα αυτά που τόσο καιρό σπέρνουν μεθοδικά στο βάθος του μυαλού σου περί φόβου και βίας.
Αλλά πρέπει είναι έτσι; Ένα τζάμι δεν πρέπει να είναι η αφορμή για τον αφορισμό των πάντων. Αλλά πονάει και πρέπει να τρέχεις για ασφάλειες, συνεργεία. Σκέφτεσαι ότι θα σου στοιχίσει σε χρόνο και χρήμα. Μα ποιό πολύ σου στοιχίζει στην συναισθηματική σου ισορροπία.

Τα νεύρα σου τα εισπράττει ο άνθρωπός σου, ο συνάδερφός σου, ο φίλος σου.
Αυτό είναι το σπάσιμο.

... ... ...

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 28, 2011

Σάββατο, Φεβρουαρίου 26, 2011

Στα σύννεφα πετάω!



... ... ...

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 25, 2011

Αισιοδοξώ γιατί ζω καθημερινά ωραία πράγματα!

Η καθημερινότητά μας πλέον κατακλύζεται μόνο από μελανά χρώματα και απαισιοδοξία.
Όλα περιστρέφονται με άξονα την κρίση και την επερχόμενη καταστροφή μας. Αυτή η "κατευθυνόμενη" κατάσταση σφίγγει συνεχώς τις παρωπίδες των ματιών μας. Μας απαγορεύει την ανάγνωση και την αναγνώριση απλών καθημερινών καταστάσεων.
Μπορεί να είναι μικροπράγματα αλλά συμβαίνουν δίπλα μας και είναι ωραία, μεγάλης αξίας γεγονότα.
Αρκεί να τα βλέπουμε και να αισιοδοξούμε!

Αποφάσισα, λόγω ηλικίας, να κάνω έναν προληπτικό ιατρικό έλεγχο. Ο παθολόγος που με εξέτασε έγραψε το πακέτο των εξετάσεων. Η επίσκεψη δε κράτησε αρκετή ώρα. Την στιγμή που έφευγα ρώτησα τι οφείλω. Έλαβα την αποστομοτική απάντηση ότι δεν χρωστάω τίποτα και θα τα βρούμε όταν και όποτε πάω με τα αποτελέσματα των εξετάσεων!

Στον δρόμο για το σπίτι μπήκα σε μια γνωστή κλινική περίεργος να μάθω το κόστος των εξετάσεων. Στη υποδοχή γινόταν στην κυριολεξία της τρελής. Ο υπεύθυνος υπάλληλος ευγενικά μου ζήτησε να περιμένω μέχρι να ελευθερωθεί για να με εξυπηρετήσει. Η κατάσταση όμως δεν έλεγε να ηρεμήσει. Για να μην συνεχίσω να περιμένω, ο απίστευτος αυτός υπάλληλος, μέσα σε αυτόν τον πανικό μου ζήτησε το τηλέφωνό μου, φωτοτύπησε το μενού των εξετάσεων και μου υποσχέθηκε ότι θα τηλεφωνήσει κατά τις 10 -το βράδυ!- για να μου πει το ποσό. Έκπληκτος και θετικά φορτισμένος για δεύτερη φορά μέσα σε ένα απόγευμα ξεκίνησα για το σπίτι μου.

Την προηγούμενη μέρα είχα αφήσει μια μπλούζα για ράψιμο σε ένα από αυτά τα μεταποιητικά ρούχων! Το συγκεκριμένο μαγαζάκι το δουλεύει ένα μελαψός και πάντα χαμογελαστός τύπος. Πακιστανός ή Μπαγκλαντέζος. Σταμάτησα λοιπόν για να πάρω την μπλούζα. Όταν ζήτησα να πληρώσω έλαβα την απάντηση "Τίποτα, την άλλη φορά!". Έκπληκτος για τρίτη φορά είπα να δώσω κάτι για τον βοηθό του. Να κεράσω κάτι βρε αδερφέ. Ανένδοτος με καληνύχτισε "Όχι, όχι, την άλλη φορά!".

Στο σπίτι με περιέργεια κοιτούσα την ώρα για να δω εάν θα λάμβανα το τηλεφώνημα από την κλινική. Στις 10 και μισή χτύπησε το τηλέφωνο και ο απίστευτος τύπος από την κλινική, ζητώντας μου κατ' αρχή συγγνώμη για την καθυστέρηση, άρχισε να μου αραδιάζει νούμερα, εναλλακτικούς τρόπους πληρωμής και να με συμβουλεύει για τον συμφερότερο προς εμένα συνδυασμό. Το τηλεφώνημα τέλειωσε στις 11!

Ένα απόγευμα και τέσσερα στα τέσσερα τα θετικά και αισιόδοξα μηνύματα.
Από ένα γιατρό, από ένα υπάλληλο, από ένα μετανάστη, από την κοινωνία που ζούμε.
Επειδή ξεχάσαμε ότι οι άνθρωποι είναι η κοινωνία και όχι η τηλεόραση και τα κανάλια που κατευθύνουν την μιζέρια. Έχω κι άλλα, δεκάδες, παραδείγματα που δείχνουν ότι είμαστε άνθρωποι που ζουν σκεφτόμενοι τον συνάνθρωπο. Άνθρωποι που προσφέρουν, που εκτιμούν, που σέβονται, που είναι οι δικοί μας άνθρωποι.
Αρκεί να τους δούμε.
... ... ...

Τρίτη, Φεβρουαρίου 08, 2011

The Force... by Volkswagen!



Απλά πολύ καλή!
...

Παρασκευή, Ιανουαρίου 28, 2011

Hollywood... Τι να μας πει πλέον;

...
Η καλύτερη, η πιο άπαιχτη σκηνή δράσης που γυρίστηκε μέχρι τώρα στον παγκόσμιο κινηματογράφο δεν προέρχεται από το Hollywood όπως θα περιμέναμε.
Το Matrix μοιάζει φτωχός συγγενής...
Από το αντίπαλο δέος της αμερικάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας, το Bollywood, η ταινία Enthiran δημιούργημα του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη Shankar.
Περισσότερα λόγια είναι περιττά...
Απολαύστε τη μοναδική σκηνή...



και το trailer της ταινίας...



...

Τρίτη, Ιανουαρίου 25, 2011

Τήνος, ξεκίνημα 2011 και αποχαιρετισμός...






Εικόνες της αγαπημένης νήσου, της Τήνου.
Αφιερωμένες σε πέντε ανθρώπους που συνταξιδέψαμε μαζί.
Με άλλους χρόνια και με άλλους μήνες, αλλά με πάθος και αγάπη μεγάλη!
Το ταξίδι συνεχίζεται, όπως πάντα, απλά εγώ μπαίνω στην δική μου βάρκα.
Μαζί μου η Δήμητρα, η αγάπη της ζωής μου ή μάλλον η ίδια η ζωή μου!

Μιχάλη, Τάσο, Άννι, Νίκη, Βαγγέλη σας ευχαριστώ!

Μικρή μου σ' αγαπώ!
...

Δευτέρα, Ιανουαρίου 17, 2011

Όχι! Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεν πρέπει να γίνουμε!

"Πρέπει και τους άλλους πολίτες να τοποθετούμε καθένα τους σ' εκείνη τη μία δουλειά, που είναι προορισμένος από τη φύση του, και αυτή τη μία να εξασκεί πάντα, για να μη γίνεται ο ένας πολλοί, αλλά να μένει ένας, κι έτσι κι ολόκληρη η πόλη να διατηρεί τη φυσική της ενότητα και να μη χωρίζεται σε πολλές"

Πλάτωνας / Πολιτεία
Μετάφραση Ιωάννης Γρυπάρης, εκδόσεις Ι. Ζαχαρόπουλου
Η μοναδικότητα του καθενός δεν είναι εύκολο πλέον στην εποχή μας.
Το "καλούπωμα" που μας γίνεται έχει στόχο να μας κοπαδοποιήσει για εύκολο έλεγχο. Ακόμα και οι πλούσιοι προσποιούνται ότι η μόνη τους διαφορά από τους άλλους είναι τα χρήματα. Το ίδιο που διατείνονται οι πολιτικοί που θέλουν να τους θεωρούμε κομμάτι μας. Φυσικά κανένα από αυτά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Απλά πράγματα.
...

Τετάρτη, Ιανουαρίου 12, 2011

Τρίτη, Ιανουαρίου 11, 2011

Ξαφνικά, 20 χρονών!

Εντελώς ξαφνικά, εάν μπορείς να το πεις έτσι, συνειδητοποιείς, μάλλον, ότι έγινε 20 χρονών!

Η πρώτη εικόνα μέσα στο "πυρέξ" του μαιευτηρίου μπροστά στα μάτια σου...
Η πρώτη δακρυσμένη ματιά...
Το πρώτο ξεκαρδιστικό γέλιο...
Η πρώτη βόλτα στο κρύο απόγευμα του Ιανουαρίου του 1991...
Η πρώτη βουτιά έξω από το κρεβατάκι, πάνω από τα κάγκελα...

Τα πρώτα βήματα στα πρώτα γενέθλια...
Η πρώτη ποδηλατάδα χωρίς βοηθητικές στην παιδική χαρά στη Βουλιαγμένη...

Η πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο... στο δημοτικό... στο Γυμνάσιο... στο Λύκειο... στο Πανεπιστήμιο...
Η πρώτη συναυλία με τη χορωδία στο σχολείο, η "Λιλιπούπολη". Και μετά στο Μέγαρο και στο Ηρώδειο...
Η πρώτη συναυλία με το συγκρότημα σε κάποιο σχολείο στα Βριλήσσια...

Η πρώτη δεκαετία... και τώρα η δεύτερη και η καλύτερη!
Χρόνια πολλά μικρέ μου εικοσάχρονε!


...|...

Δευτέρα, Ιανουαρίου 10, 2011

Καλή χρονιά!

Γυρίσαμε και μας λείπει η εξοχή ήδη...
Μια νέα χρονιά ξεκίνησε!
Δύσκολη μεν αλλά πιστεύω σε μένα, σε μας, σε όλους μας!
Όλα θα πάνε καλά!
Πιστέψτε το!
Υγεία, αγάπη, αλήθεια και πολλοί φίλοι είναι η μόνη συνταγή!

...|...

Τρίτη, Δεκεμβρίου 28, 2010

O πραγματικός άρχοντας!

Σχεδόν κάθε μέρα, πηγαίνοντας και επιστρέφοντας από την δουλειά, περνάω μπροστά από τη μάντρα μιας μεταφορικής εταιρείας. Η κυρίαρχη εικόνα είναι ένας ελεύθερος σκύλος. Ένας κοπρίτης! Πόσο λάθος έκφραση για τα ελεύθερα και περήφανα σκυλιά της πόλης μας. Πάνε όπου θέλουν, ξέρουν τις καβάτζες τους για φαγητό, είναι πιστά στα δικά τους "αφεντικά" που έχουν αλληλουιοθετηθεί. Το είχε πει και ο Morrysey βλέποντας τα σκυλιά μας να περιφέρονται στο κέντρο της πόλης.

Αυτό που σκέφτομαι κάθε φορά είναι πόσο θα ήθελα να πάρω το συγκεκριμένο σκύλο, με τα πανέξυπνα μάτια, σπίτι μου. Να τον καθαρίσω, να τον περιποιηθώ, να του προσφέρω στέγη και φαγητό. Και εκεί παγώνει η σκέψη μου. Να τον φυλακίσω δηλαδή στο σπίτι μου; Να του στερήσω την ελευθερία και να τον περιορίσω σε ένα κλειστό χώρο; να τον κυκλοφορώ δεμένο ενώ αυτός ή αυτή δεν έχει γνωρίσει καμία δέσμευση;

Πόσο εγωκεντρικά σκεφτόμαστε. Πόσο εύκολα πιστεύουμε ότι εμείς ξέρουμε τι είναι καλό για τους άλλους. Τον σκύλο δεν μπορείς να τον ρωτήσεις εάν θέλει και τι θέλει. Πρέπει να βρεις τον κώδικα επικοινωνίας. Πρέπει να πλησιάσεις εσύ και όχι αυτός. Με τους συνανθρώπους σου όμως που επικοινωνείς πόσες φορές τους ρώτησες τι θέλουν κι αν θέλουν; Πόσες φορές τους "πρόσφερες" απλόχερα τα δικά σου θέλω γι αυτούς; Πόσο έτοιμος είσαι να ακούσεις και να αποδεχτείς τα πιστεύω και τα θέλω του άλλου;

Η χρονιά που φεύγει είναι γεμάτη από αγωνίες που πέρασαν. Μεγάλο μέρος τους έγινε γνώση και πείρα. Πολλά πράγματα που δυσκόλεψαν τη ζωή μας στην αρχή έγιναν καλή μαγιά για το αύριο. Η αλήθεια, που τόσο είχαμε ξεχάσει, φωνάζει. Οι άνθρωποι που είχαμε ξεχάσει μας περιμένουν. Οι άνθρωποι που αγαπήσαμε και περάσαμε μαζί τα καλά και τα κακά της χρονιάς είναι δίπλα μας!

Σ' ευχαριστώ για όλα μικρή μου!!!

Ας έρθει και η νέα αυτή χρονιά. Την περιμένουμε έτοιμοι και με αγάπη!
...

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 24, 2010

Εύχομαι ολόψυχα...


... σε όλους σας
υγεία
αλήθεια
αγάπη!
...

Σάββατο, Δεκεμβρίου 18, 2010

Χριστούγεννα έρχονται...



Ότι κι αν γίνει σε 7 μέρες θα έρθουν Χριστούγεννα!
Για κάθε ένα από μας σημαίνουν κάτι.
Θετικό, αρνητικό, χαρούμενο, θλιμμένο, η γιορτή των Χριστουγέννων παραμένει ένα μοναδικό γεγονός.

Υπάρχει και το μάρκετινγκ των Χριστουγέννων, της γιορτής-προϊόν!

~~~|~~~