Τα 5π ενάντια στα 5α...

Έχουν περάσει δύο μέρες από τον πρώτο γύρο των εκλογών και έχουν πλέον ειπωθεί σχεδόν τα πάντα. Η μεγάλη συζήτηση όμως στρέφεται γύρω από το εντυπωσιακό 7+% του συνδυασμού "Επιμένουμε Αθήνα" του Γιώργου Αμυρά. Όλοι οι μετά Χριστόν προφήτες δημοσιογράφοι βρήκαν νέο αίμα να ρουφήξουν.

Οι περισσότεροι γύρω μου αισθάνονται ανέλπιστη αισιοδοξία και ευφορία ξεπερνώντας την πρώτη έκπληξη. Πολλοί από αυτούς ομολογούν ότι δεν γνώριζαν την ύπαρξη καν του συνδυασμού πριν τις εκλογές. Η δικιά μου "γνωριμία" έγινε όταν άκουσα Σάββατο πρωί σε ραδιοφωνικό σταθμό συνέντευξη του Γιώργου Πανόπουλου, υποψήφιου δημοτικού συμβούλου με τον συνδυασμό. Αρκετοί γνωστοί μου όταν τους ανέφερα το θέμα αποστασιοποιήθηκαν λέγοντας το "ποιός, αυτός από την τηλεόραση;" και άλλαζαν συζήτηση. Τολμώ να πω ότι εάν υπήρχε περισσότερη ενημέρωση (πως όμως και από που όταν όλα τα μέσα ασχολούνται μόνο με τα γνωστά γεροντικά σχήματα;!) θα υπήρχε και μεγαλύτερη συμμετοχή οπότε το 7+% θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Απέναντι στα 5π του "Επιμένουμε Αθήνα", πεζοδρόμια - πράσινο - ποδήλατα - πάρκιν - πολιτισμός, κοντράρουν πιεστικά τα 5α, αβεβαιότητα - αδιαφορία - απελπισία - αηδία - αγανάκτηση. Προσπάθεια από τη μία πλευρά, αποχή από την άλλη. Δυστυχώς τα μεγάλα ποσοστά της αποχής δημιουργήθηκαν μέσα από πολλών χρόνων πολιτικής κομματικής κοροϊδίας. Η επιστροφή στις κάλπες ξανά είναι δύσκολο έργο γιατί η δυσπιστία πλέον έχει μετατραπεί σε απαξίωση (άλλο ένα βαρύ α).

Ο Αμυράς με την παρέα του άνοιξαν την πόρτα και ο ίδιος προσωπικά έχει "αναλάβει" την προσπάθεια να δείξει ότι υπάρχει το νέο και διαφορετικό που τόσος κόσμος ψάχνει. Θα τα καταφέρει; Πιστεύω πως ναι. Αρκεί να μην απογοητευτεί και εγκαταλείψει μόλις μπλέξει στα γρανάζια του μηχανισμού.

...

Αμνοερίφια!

Ή αλλιώς "Ζώντα Ζώα"...
Είναι το μπαλονάκι σκέψης που αναβοσβήνει πάνω από το κεφάλι των πολιτικών όταν απευθύνονται σε μένα, σε σένα, σε όλους μας.
Είναι εκπληκτικό αυτό το παιχνίδι που παίζεται συνέχεια σε βάρος μας.
Θα ψηφίσεις τον Α κερδίζει ο Β. Θα ψηφίσεις τον Β θα κερδίσει ο Γ και ούτω καθεξής.
Δεν υπάρχει πλέον απλή επιλογή. Όλα και όλοι είναι εμπλεκόμενοι και αλληλένδετοι με κάτι άλλο από αυτό που πρεσβεύουν. Όλοι είναι έτοιμοι να ρουφήξουν σαν τις σκνίπες ότι διαφορετικό εμφανιστεί. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο το αλλοιώνουν και το χαλάνε. Να μην αλλάξει κάτι. Όλο τα ίδια και τα ίδια.
Παρόλα αυτά θα ψηφίσω πιστεύοντας ότι η επιλογή μου δεν θα με απογοητεύσει.
Ελπίδα πάντα και ίσως κάτι, κάποτε γίνει με τον άλλο τρόπο, τον καλό!
...

Κυρ Δήμαρχε, γιατί να σε ψηφίσω;

Δεν ανήκω στους δικούς σας αλλά ούτε και στους άλλους. Ανήκω στους κατοίκους της Αθήνας που από επιλογή τους μένουν στο κέντρο και το αγαπούν.
Θα ζήσω με τα σκουπίδια που παραδοσιακά θα δημιουργήσουν εορταστικά βουνά την παραμονή των Χριστουγέννων. θα ξενυχτήσω από τον θόρυβο των παρανομούντων ξενυχτάδικων. Θα πληρώσω δημοτικά τέλη για τον Δήμο. Εσύ;
Παρόλα αυτά προσωπικά πιστεύω στην δύναμη της ψήφου και μέχρι την τελική ώρα θα ελπίζω, δεν μπορώ ακόμα να προσδιορίσω το γιατί. Πείτε όμως και μια αλήθεια για να πιστέψω σε σένα.

Πως θα απαγκιστρώσεις το Δήμο από τα δίχτυα του κυβερνητικού κρατισμού;
Πως θα υλοποιήσεις το πρόγραμμα όταν στα περισσότερα θέματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις εμπλέκονται υπουργεία και κρατικές υπηρεσίες εκτός Δήμου;

Θα βγεις με τους υπαλλήλους του Δήμου στο δρόμο για να τους παροτρύνεις να κάνουν σωστά την δουλειά τους. Σωστά. Θα απολύσεις τους μη παραγωγικούς; Μπορείς; Τι θα τους πεις όταν θα απεργήσουν ζητώντας αυξήσεις και προσλήψεις συμβασιούχων για τις σκουπιδιάρες; Μέχρι τώρα οι νυν δήμαρχοι στάθηκαν στο πλευρό τους λέγοντας ότι σωστά απεργούν για να πιέσουν το κακό κράτος που δεν δίνει επιδοτήσεις στους δήμους.
Πως θα βοηθήσεις τους άστεγους και τους εξαρτημένους από ουσίες σαν Δήμος όταν πρέπει να εμπλακούν τα υπουργεία υγείας και αστυνόμευσης; Τις βρώμικες νησίδες στις λεωφόρους ποιός θα τις φροντίσει; Τους δρόμους και τα πάρκα ποιός θα φωτίσει σωστά; Την κατεστραμμένη και ηχορυπαρή άσφαλτο ποιός θα την βελτιώσει;
Για τα παλιά διατηρητέα και μη σπίτια που καταρρέουν γύρω μας λόγω εγκατάλειψης και υψηλού κόστους αναπαλαίωσης ποιός θα ασχοληθεί πραγματικά; Μπορεί ο Δήμος να παρέμβει στο ιδιοκτησιακό καθεστώς με αφορμή την επικινδυνότητα και την απειλή της δημόσιας υγείας; Ο Δήμος και οι υπηρεσίες του τι μπορούν πραγματικά να αναλάβουν; Με ποιούς πόρους και με ποιό προγραμματισμό;
Μπορεί ο Δήμος να στήσει μονάδα παραγωγής ενέργειας, π.χ. στον Βοτανικό παράλληλα με την κατασκευή του γηπέδου, με την καύση των απορριμμάτων όπως γίνεται σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις;

Τι θα ζητήσουμε και από ποιόν;
Ποιό είναι το όραμά σας για αυτή την πόλη;
Γιατί να σας επιλέξουμε;

...

Έκλογοδιλήμματα!

Τα καταφέραμε τελικά να φτάσουμε στο σημείο το πραγματικό δίλημμα αυτών των εκλογών να είναι "εάν θα ψηφίσουμε ή όχι" αντί του "τι θα ψηφίσουμε"!

Μέρες τώρα όποτε συζητάμε για τις επερχόμενες εκλογές τα ίδια ερωτήματα γυρνάνε αναπάντητα πάνω ή μέσα στα κεφάλια μας.
Μεγάλη η απογοήτευση και η απελπισία από ανθρώπους που μια ζωή η ψήφος στις εκλογές αποτελούσε το μεγαλύτερο αγαθό της κοινωνικής τους ύπαρξης.
Γιατί ας μην ξεχνάμε ποτέ - αν και μάλλον αυτό έχουν επιδιώξει - το να εξασκείς το δικαίωμα του να εκλέγεις τους αντιπροσώπους ΣΟΥ στη Βουλή είναι το πρώτο και κυρίαρχο δικαίωμά σου σαν πολίτη αλλά και σαν ανθρώπινης οντότητας.
Το δυστύχημα λοιπόν είναι ότι τελικά φτάσαμε στα χαμηλότερα σκαλιά όπου η απαξίωση των θεσμών συνάμα με την καθημερινή αγανάκτηση καταλήγουν στην αδιαφορία και την αποποίηση των πάντων.

Πως να πείσεις κάποιον ότι ΠΡΕΠΕΙ να ψηφίσει για την δημοκρατία, για το μέλλον, για τον κοινό σκοπό που είναι η σωστή λειτουργία της ίδιας της κοινωνίας, όταν ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ Α ΨΗΦΙΣΕΙΣ;

Δεν μου πάει να ΜΗΝ ψηφίσω γιατί ακόμα σκέφτομαι την τόση λαχτάρα όταν έριξα το πρώτο μου ψηφοδέλτιο. Ακόμα θυμάμαι πόσο δυνατός αισθανόμουν όταν άκουγα εκείνα τα αποτελέσματα γιατί ήξερα ότι ήταν και η δική μου ψήφος εκεί.
Θέλω να έχω το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να βγω αύριο στους δρόμους για να φωνάξω υπέρ ή κατά ή οτιδήποτε γιατί έχω ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΟΥ.

...............................................................