Θέλω να είμαι ο άνθρωπος σου. Αυτός που είσαι μαζί του από αγάπη, σεβασμό, ενδιαφέρον. Δεν θέλω να εξαρτάται κανείς από μένα σαν υλική σχέση. Θέλω να με σκέφτεσαι και να γεμίζεις από γαλήνη.
Ο δικός μου πάντως ναι!
Σιγά σιγά μπήκα στο πρώτο βενζινάδικο που συνάντησα. Ευτυχώς ο βενζινάς είχε ζήσει ξανά το ίδιο περιστατικό. Φόρεσε τα γάντια του και αρχίσαμε την αναζήτηση του γατιού. Αν και το ακούγαμε δεν το βρίσκαμε με τίποτα. Με τα πολλά το εντοπίσαμε και το βγάλαμε.
Εκπληκτική φωτογραφική μηχανή από την Lytro.
Κάθε χρόνο αυτή την εποχή φτιάχνω τα τουρσάκια μου!
Καινούργια απόπειρα είναι τα μελιτζανάκια τουρσί.
Υπάρχει ένας τόπος που να ανήκεις;
...|...
Από τη δουλεία στην πνευματική πίστηΑν και το παιχνίδι παραμένει ίδιο εδώ και αιώνες πάντα έχει επιτυχία!
Από την πνευματική πίστη στο μεγάλο θάρρος
Από το θάρρος στην ελευθερία
Από την ελευθερία στην αφθονία
Από την αφθονία στην ικανοποίηση
Από την ικανοποίηση στην απάθεια
Από την απάθεια στην εξάρτηση
Από την εξάρτηση πίσω στη δουλεία
Το καλοκαίρι τρέχει πλέον για τα καλά. Φέτος η διάθεση μας είναι γεμάτη ζωντάνια! Παρόλο που δεν έχουμε φύγει καθόλου από την πόλη γεμίζουμε τις μπαταρίες μας καθημερινά ζώντας την άγνωστη πλευρά της!
Σαν να έχουμε έρθει τουρίστες σε μια άγνωστη πόλη. Ξεκινάμε με τα πόδια και τη διασχίζουμε πάνω-κάτω. Κοιτάμε έκπληκτοι όλα αυτά που προσπερνάμε κάθε μέρα, όλο το χρόνο, περνώντας γρήγορα με το αυτοκίνητο.
Εικόνες που είναι εκεί χρόνια. Εικόνες από το παρελθόν, που θα περάσουν στο μέλλον γιατί ποτέ κανείς δεν θα ασχοληθεί μαζί τους.
Απολαμβάνουμε τον Αττικό ουρανό! Η πόλη έχει αδειάσει, η ατμόσφαιρα έχει καθαρίσει, το γαλάζιο κυριαρχεί!
Μαγαζάκια δροσερά, γεμάτα ενέργεια περιμένουν να σε δροσίσουν. Εσένα τον περιπατητή της πόλης!
Εκδηλώσεις παντού, σχεδόν κάθε βράδυ, περιμένουν να τις ανακαλύψουμε. Να γίνουμε κομμάτι τους, να ζήσουμε στην πόλη που έχει πολλά να δώσει.
Δημήτρης...Στη στάση του τραμ, στην Αμαλίας. Δεν συμβαίνει τίποτα, μόνο χαιρόμαστε που ο κόσμος πληθαίνει. Η κυρία μπροστά μου μού μιλάει για τα δακρυγόνα. "Μα είμαι μάνα τους, έχω παιδιά στην ηλικία τους, εμάς ψεκάζουν;". Τι το μελέτησε... εκείνη την ώρα πέφτουν τα πρώτα δακρυγόνα σχεδόν μπροστά μας. Αρχίζουμε όλοι να απομακρυνόμαστε προς την Όθωνος. Πέφτουν κι άλλα. Ευτυχώς ο κόσμος είναι ψύχραιμος, δεν τρέχει, προχωράει αργά. Μπαίνουμε στην Όθωνος. Κι εκεί τα πράγματα είναι τρομακτικά. Ευτυχώς ο Νίκος μου κρατάει το χέρι, αρχίζω να αναπνέω δύσκολα. Πολύ δύσκολα. Φοβάμαι και πανικοβάλλομαι. Το πλήθος είναι τεράστιο και είμαστε στριμωγμένοι σαν ποντίκια. Φοβάμαι πως θα ποδοπατηθούμε, νομίζω πως θα πεθάνουμε. Αναρωτιέμαι αν ακολουθούν οι άλλοι φίλοι. Τους έχασα. Σφίγγω το χέρι του. Φωνάζω νομίζω, δε θυμάμαι. Κλαίω μαζί. Βήχω, φτύνω. Κοιτάζω μπροστά κι ελπίζω να φτάσουμε στο τέρμα του δρόμου. Και ξαφνικά φτάνουμε, ο κόσμος ανοίγει. Μια κοπέλα έρχεται, με ψεκάζει με φάρμακο, με ρωτάει αν είμαι καλά, γιατί κλαίω. Με καθησυχάζει. Είναι στα μάτια μου η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου. Κλαίω στην αγκαλιά του, λέω σκοτώνουν τον κόσμο. Αυτό νομίζω είπα. Και μετά προχωράμε, να κι οι άλλοι φίλοι. Και πάμε πιο κάτω. Στην αγκαλιά μιας άλλης φίλης τώρα. Με μια υγρή πετσέτα δροσίζει το σβέρκο μου. Αναπνέουμε πάλι. Όλοι μαζί.
"Δεν το πιστεύω αυτό που βλέπω... Χτυπάνε μια γριά δίπλα μου... Γιατί το κάνουν; Έχουμε κατέβει στο metro και δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε. Θέλαμε να φύγουμε από την πλατεία και δεν μπορούσαμε να περάσουμε..."Αναπάντητα ερωτήματα στην ηλικία των 20.
Στο Κεραμικό, διάσταση περίπου 5 μέτρα πλάτος επί 3 μέτρα ύψος. Είναι μοναδική δουλειά!
... και εάν εξασκηθείς κατάλληλα θα τους πετύχεις στο κέντρο!
και ψελλίζεις συνθήματα μόνο.
Στο κέντρο της Αθήνας περπατώντας στην Κολοκοτρώνη, βλέπεις εκατέρωθεν του δρόμου τα παρατημένα πολλά παλιά κτήρια. Κοσμήματα παλαιάς κοπής πολλά από αυτά ή απλά εμπορικά που εγκαταλειμμένα από τους συνταξιούχους εμπόρους περιμένουν κι αυτά να καταρρεύσουν. Νομίζω ότι αυτή την εικόνα της κατάρρευσης δεν την συναντάς αλλού τόσο έντονη. Τα ιστορικά κέντρα των πόλεων συνήθως είναι όλα ανασκευασμένα και λειτουργικά. Στην Αθήνα το αντίθετο. Εγκατάλειψη και έντονη η μυρωδιά της σήψης.
...
[Looney Tunes] Duck Amuck (1953) from Arnaud TISSEYRE on Vimeo.
Για να έχουμε μέλλον αντάξιο και καλύτερο των ένδοξων χρόνων που ζήσαμε μέχρι τώρα!
Όσοι μιλάνε για λύσεις και θέλουν να λειτουργήσουν ή καλύτερα να επαναλειτουργήσουν το κέντρο της Αθήνας να έρθουν και να κατοικήσουν εδώ. Να σταματήσουν να επισκέπτονται το κέντρο και μετά να πηγαίνουν στα σπιτάκια τους στα προάστια. Να φέρουν τα παιδιά τους στα σχολειά του κέντρου. Να ψωνίσουν από το μαγαζάκι του κέντρου που θα είναι γείτονάς τους.
Ο δήμαρχος, ο πρωθυπουργός, ο υπουργός Α, Β, Γ ας δώσουν αυτοί το παράδειγμα. Μετά ας μιλήσουν από θέση γνώστη και ας δώσουν όποια κίνητρα θέλουν για να επιστρέψει ο κόσμος μαζί τους στο κέντρο. Και φυσικά δεν εννοώ να κατέβουν στο Κολωνάκι και στη Διονυσίου Αρεοπαγίτη. Υπάρχουν εκπληκτικά αρχοντικά στην Πατησίων, στην Αριστοτέλους, στην Πλατεία Βικτώριας. Να μην πούμε για την Αχαρνών δίπλα στον Άγιο Παντελεήμονα. Και σε τιμές ευκαιρίας.
Τολμάνε να το κάνουν;
Φυσικά και όχι. Δυστυχώς.
...
New thinking. New Possibilities. Hyundai Accent
::Kuala Lumpur, Malaysia, 120+ crew members, 6 hd projectors, 10 hd cameras, 6 cranes, 4 months production, 1 stuntman, 1000+ live event audience
Horizontal and vertical 3D video projection, a hanging car, a stuntman, great graphics, an amazing result: New thinking. New Possibilities. Hyundai Accent
2011 Directed / Designed / Animated / Music Production / Composition / by bread communications with flipevil
...
Το επίπεδο παροχής φροντίδας, η πρόληψη, η εκπαίδευση των παιδιών είναι ένδειξη της ποιότητας μιας κοινωνίας. Είναι ένδειξη ευαισθησίας της κοινωνίας καθώς έτσι δημιουργεί τις σωστές και κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη των αυριανών ενεργών πολιτών της.
The new video from studio Neue Big, directed by Virgilio Villoresi is freely inspired by the new Moleskine collections, a full set of tools (http://bit.ly/gD859D) for accompaniying your everyday and extraordinary experiences.
Videomaker's comment: "The video was filmed with forced perspective and a number of small photographs have been employed to recreate scenes in depth of field. The actor finds himself in a world of photographs, miniature objects and in each scene he picks up an object from the new Moleskine collections (http://bit.ly/gD859D) that is camouflaged in the photographs.
Credits:
Creative Studio: Neue Big
Project management: Daniela Berto
Written,directed and performed by Virgilio Villoresi
Photography: Corrado Zacchi
Music: Giuseppe Facchinetti
Assistent director: Marco Puccini, Carlo Cossignani, Giulia Venturini and Alessandro Mensi (Gelatin man)
Scenography: Vivi Ponti, Virgilio Villoresi
Copy: Cosimo Bizzarri
Σαν παιδί δεν μου πολυάρεσε. Ίσως να με φόβιζε και λίγο.
