Τετάρτη, Μαρτίου 21, 2007

Αγέρας ανατολικός



Τον άγγελο
τον περιμέναμε προσηλωμένοι τρία χρόνια
κοιτάζοντας πολύ κοντά
τα πεύκα το γιαλό και τ' άστρα.
Σμίγοντας την κόψη τ' αλετριού
ή του καραβιού την καρένα
ψάχναμε να βρούμε πάλι το πρώτο σπέρμα
για να ξαναρχίσει το πανάρχαιο δράμα.


Γυρίσαμε στα σπίτια μας τσακισμένοι
μ' ανήμπορα μέλη, με το στόμα ρημαγμένο
από τη γέψη της σκουριάς και της αρμύρας.
Όταν ξυπνήσαμε ταξιδέψαμε κατά το βοριά, ξένοι
βυθισμένοι μέσα σε καταχνιές από τ' άσπιλα φτερά των κύκνων που μας πληγώναν.
Τις χειμωνιάτικες νύχτες μας τρέλαινε ο δυνατός αγέρας της ανατολής
τα καλοκαίρια χανόμασταν μέσα στην αγωνία της μέρας που δεν μπορούσε να ξεψυχήσει.


Φέραμε πίσω
αυτά τ' ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής.


"Μυθιστόρημα" του Γιώργου Σεφέρη
(από την έκδοση "Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα", Ίκαρος, 1989)

4 σχόλια:

zero είπε...

Γιατρε μου...
παρα πολυ καλο το ποστ.

ζερο.

Guilty είπε...

Παγκόσμια μέρα ποίησης σήμερα.
Να τη χαιρόμαστε.
:)

Κι εσένα, κι εσένα.

Βόλτα θέλω.

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε...

μπράβο ρε φίλε

divine mitsakos είπε...

geia soy sig :)