" Every day I observe all what around myself, assuming without pause various visions, all this emotion me, it touches and it puts my personality into a deeply moulding, mine to express me through a sign. Is a game of unstable equilibriums, between fullness and empty, white and black. There isn’t a doctrine or a special philosophy behind my work, I simply answer to the uncontrollable necessity to communicate to the other who are, what I see and as I see it. It’s an instinctive process to which I can’t give voice."
Οι άγγελοι είναι λευκοί πυρωμένοι λευκοί και το μάτι
μαραίνεται που θα τoυς αντικρίσει
και δεν υπάρχει άλλος τρόπος πρέπει να γίνεις σαν την
πέτρα, όταν γυρεύεις τη συναναστροφή τους,
κι όταν γυρεύεις το θαύμα πρέπει να σπείρεις το αίμα σου
στις οχτώ γενιές των ανέμων,
γιατί το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί μέσα
στις φλέβες του ανθρώπου.
>>> Γεώργιος Σεφέρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου